Пастаяннае нашэнне навушнікаў можа паступова разбураць валасковыя клеткі ўнутранага вуха, што вядзе да зніжэння слыху, расказала ўрач-оталарынголаг Кацярына Кутатэладзэ, перадае РІА «Новости».

«Ва ўнутраным вуху знаходзяцца адчувальныя валасковыя клеткі, якія пераўтваюць гукавыя ваганні ў нервовыя імпульсы. Калі яны рэгулярна падвяргаюцца ўздзеянню моцнага або працяглага гуку, паступова развіваецца нейрасэнсорная тугавухасць — зніжэнне слыху», — адзначыла ўрач.

Паводле яе слоў, асабліва небяспечна павялічваць гучнасць у шумнай абстаноўцы — у метро ці на вуліцы ўзровень гуку часта дасягае 80–100 дэцыбел. Пры гэтым бяспечнай лічыцца гучнасць каля 60% ад максімальнай, і чым вышэй узровень, тым карацейшым павінен быць час праслухоўвання.

Акрамя таго, спецыяліст адзначыла, што небяспека заключаецца не толькі ў гучнасці, але і ў працягласці выкарыстання навушнікаў, паколькі нават умераны гук пры працяглым уздзеянні можа негатыўна ўплываць на слых.

«Калі чалавек знаходзіцца ў навушніках практычна ўвесь працоўны дзень, слыхавая сістэма не паспявае адпачываць. З часам могуць з’явіцца шум або звон у вушах, адчуванне заложанасці, зніжэнне разборлівасці гаворкі, асабліва ў шумных памяшканнях. Гэтыя сімптомы могуць быць першымі прыкметамі пашкоджання слыхавога аналізатара», — падкрэсліла медык.

Каб зменшыць рызыку, спецыяліст рэкамендуе выконваць правіла 60/60: слухаць музыку не гучней за 60% ад максімуму і не даўжэй як 60 хвілін запар. Калі навушнікі патрэбныя на некалькі гадзін, лепш выбраць поўнапамерныя мадэлі з шумапрыглушэннем.

Таксама яна папярэдзіла, што ўнутрыканальныя навушнікі ствараюць «закрытую прастору», павышаючы вільготнасць і тэмпературу ў вуху, што павялічвае рызыку вонкавага атыту.