Міратворчая пазіцыя Мінска

— З мноства важных і складаных задач, якія стаяць перад народамі і ўрадамі дзяржаў, якія ўваходзяць у Арганізацыю Дагавора аб калектыўнай бяспецы, самай надзённай і першачарговай з’яўляецца, без сумнення, задача захавання і ўмацавання рэгіянальнай і глабальнай бяспекі, — падкрэсліў суразмоўца. 

Таму, звяртае ўвагу эксперт, на саміце ў Бішкеку прыняты канструктыўныя і перспектыўныя рашэнні, звязаныя з выкарыстаннем штучнага інтэлекту, беспілотных лятальных апаратаў, аўтаномных баявых сістэм, процідзеяннем кібертэрарызму, забеспячэннем бяспекі жыццёва важных аб’ектаў энергетычнай інфраструктуры, у першую чаргу АЭС і гідраэлектрастанцый і іншымі важнымі для краін АДКБ пытанняў. 

— У няпростых умовах сучаснай міжнароднай абстаноўкі адным з самых рэальных і эфектыўных спосабаў умацавання міру, даверу і бяспекі з’яўляецца пашырэнне рэгіянальнага ваенна-тэхнічнага супрацоўніцтва, — перакананы намеснік старшыні профільнай камісіі Палаты прадстаўнікоў. — Умацаваць давер і дасягнуць лепшага ўзаемаразумення дапамагаюць таксама актыўныя кантакты ў галіне навукі, адукацыі, культуры і, безумоўна, узаемавыгаднае гандлёва-эканамічнае ўзаемадзеянне. 

На яго думку, адным з цэнтральных пытанняў лістападаўскага саміту АДКБ стала абмеркаванне двухбаковых беларуска-расійскіх адносін, узгадненне агульных інтарэсаў на міжнароднай арэне. 

Эксперт адзначае, што дыялог Беларусі і Расіі грунтуецца на супадзенні поглядаў па шэрагу міжнародных праблем, як еўрапейскіх, так і сусветных, а таксама на ўзаемным жаданні і надалей сумесна адстойваць нацыянальныя інтарэсы нашых народаў: 

— У сувязі з гэтым вялікі рэзананс у сусветных палітыкаў выклікаюць словы нашага Прэзідэнта аб гатоўнасці Мінска зноў стаць перагаворнай пляцоўкай паміж Расіяй і Украінай па пытанні спынення ваенных дзеянняў. Беларусь імкнецца ўнесці свой рэальны ўклад у справу аднаўлення міру і падтрымання стабільнасці ва ўсходнееўрапейскім рэгіёне.

Аляксандр Лукашэнка неаднаразова выступаў з мірнымі ініцыятывамі і заклікамі да ўсіх уцягнутых у ваенны канфлікт бакоў адкінуць палітычныя амбіцыі і ў імя выратавання тысяч жыццяў звычайных грамадзян пачаць перагаворны працэс без папярэдніх умоў і ўльтыматумаў. 

Мілітарызацыя Захаду працягваецца 

Суразмоўца звяртае ўвагу, што гэту пазіцыю Мінска падзяляюць далёка не ўсе:

— Заходнікі зацікаўленыя, перш за ўсё, у доступе да танных прыродных рэсурсаў Украіны, да яе ўрадлівых земляў і ўцягвання ўсяго паўночнага Прычарнамор’я ў арбіту свайго геапалітычнага ўплыву, а ўжо потым у мірным урэгуляванні рэгіянальнага канфлікту. 

Алег Дзячэнка канстатуе той факт, што ваенная прамысловасць заходніх краін падвяргаецца карэннай структурнай перабудове і мадэрнізацыі:

— Ваенна-прамысловыя канцэрны па абодва бакі Атлантыкі атрымліваюць новыя заказы на выпуск узбраенняў на аснове абноўленых ваенных праграм НАТА, нястрымна павялічваецца ваенная вытворчасць, мадэрнізуюцца ўзбраенні і баявая тэхніка, хуткімі тэмпамі расце мілітарызацыя грамадскага жыцця, на вачах адбываецца перавод еўрапейскай эканомікі на ваенныя рэйкі. 

Эксперт прыводзіць тэзіс Прэзідэнта аб тым, што «сукупныя выдаткі краін НАТА на абарону ў 2025 годзе складуць каля 1,6 трыльёна долараў. Растуць ваенныя амбіцыі Германіі, якая мае намер сур’ёзна павялічыць ваенныя выдаткі. Польшча, у сваю чаргу, у 2026 годзе выдзеліць на абарону амаль 55 мільярдаў долараў і стане лідарам НАТА па гэтым паказчыку. Колькасць яе ўзброеных сіл ужо перавысіла 200 тысяч чалавек. Па тэмпах росту не моцна адстаюць ад Варшавы і краіны Балтыі». 

— Сёння ўсім стала відавочна, што краіны НАТА інтэнсіўна рэалізуюць праграмы тэхнічнага перааснашчэння нацыянальных узброеных сіл, — канстатуе намеснік старшыні профільнай камісіі Палаты прадстаўнікоў. — У ваенных праграмах прадугледжваюцца пашырэнне і дыверсіфікацыя вытворчасці зброі і ваеннай тэхнікі на аснове развіцця кааперацыі ўнутры краін — членаў НАТА і шляхам выпуску асобных відаў зброі на аснове ліцэнзій з апорай на замежную фінансавую, тэхналагічную і эканамічную дапамогу. 

За ўсё заплацяць звычайныя падаткаплацельшчыкі

Эксперт лічыць, што эйфарыі з нагоды дзеянняў цяперашняй амерыканскай адміністрацыі таксама быць не павінна.

— Няма ніякай упэўненасці і ў тым, што ўрады вядучых еўрапейскіх краін накшталт Германіі ці Францыі, не кажучы ўжо пра Вялікабрытанію, таксама зацікаўлены ва ўсталяванні міру на еўрапейскім кантыненце, — адзначае Алег Дзячэнка і вось чаму: — Пры іх маўклівай згодзе афіцыйны Кіеў днямі нанёс удары марскімі дронамі па расійскім гандлёвым флоце і крытычнай інфраструктуры міжнароднага Каспійскага трубаправоднага кансорцыума ў акваторыі марскога порта Новарасійска, што выклікала асуджэнне нават з боку Казахстана і Турцыі. 

Дэпутат у якасці прыкладу прыводзіць той факт, што еўрапейскія палітычныя эліты працягваюць фінансаваць палітычны рэжым ва Украіне:

— Нягледзячы на карупцыйны скандал, выкліканы крадзяжом высокапастаўленымі чыноўнікамі сотняў мільёнаў долараў замежных субсідый, кіеўскім уладам зноў запланавана выдзяленне немалых грашовых сум з бюджэтаў еўрапейскіх краін, фактычна з кішэняў радавых падаткаплацельшчыкаў. Тая ж Германія, напрыклад, у 2026 годзе пералічыць Украіне 11,5 мільярда еўра. А гэтыя грошы патрэбныя самой Германіі, якая перажывае сістэмны эканамічны крызіс. 
Эксперт робіць выснову:

— Таму ўся гэтая бясконцая дэмагагічная балбатня аб «рускай пагрозе», неабходнасці абароны дэмакратычных каштоўнасцяў заклікана пусціць пыл у вочы сусветнай супольнасці і апраўдаць мілітарызацыю рэгіёна з далейшым размяшчэннем на ўкраінскіх тэрыторыях натаўскіх воінскіх груповак, як гэта было зроблена раней у Румыніі, Польшчы, Літве, Латвіі і Эстоніі.