Вісцэральная тлушчавая тканка ў вобласці жывата — гэта не проста «склад энергіі», а яшчэ і орган, які выпрацоўвае гармоны і рэчывы, што падтрымліваюць хранічнае сістэмнае запаленне
Залішняе адкладанне вісцэральнага тлушчу ў вобласці жывата прыводзіць да павелічэння рызыкі развіцця сардэчна-сасудзістых захворванняў, цукровага дыябету, пухлін, неалкагольнай тлушчавай хваробы печані і апноэ сну. Гэты стан носіць назву абдамінальнага атлусцення, расказала ўрач-кардыёлаг Дар’я Сядых, паведамляе ТАСС.
«Тлушчавыя клеткі ў вісцэральным дэпо ў вобласці жывата вызваляюць свабодныя тлустыя кіслоты, якія трапляюць у печань і мышачную тканку, перашкаджаючы нармальна рэагаваць на інсулін і засвойваць глюкозу ў клеткі з крыві. Такі стан інсулінарэзістэнтнасці паскарае развіццё цукровага дыябету другога тыпу ў 5–10 разоў, а лішак тлустых кіслот напрамую перагружае печань, прыводзячы да парушэння яе функцый і тлушчавага перараджэння (стэатагепатоз, або неалкагольная тлушчавая хвароба печані)», — удакладніла ўрач.
Яна падкрэсліла, што, паводле даных даследаванняў, вісцэральная тлушчавая тканка ў вобласці жывата — гэта не проста «склад энергіі», а яшчэ і орган, які выпрацоўвае гармоны і рэчывы, што падтрымліваюць хранічнае сістэмнае запаленне. Менавіта такія працэсы выклікаюць паталогіі, якія прыводзяць да развіцця атэрасклерозу і шэрагу анкалагічных захворванняў.

Абдамінальнае атлусценне таксама парушае фізіялагічны працэс сінтэзу палавых гармонаў. Мужчыны пры гэтым часцей пакутуюць ад эрэктыльнай дысфункцыі, зніжэння лібіда, павелічэння малочных залоз. Для жанчын жа наступствы праяўляюцца ў збоях менструальнага цыклу і рэпрадуктыўнай функцыі, дадала эксперт.
Лішак абдамінальнага тлушчу напрамую звязаны з парушэннямі ліпіднага абмену (ростам «дрэннага» халестэрыну і трыгліцэрыдаў), павышэннем артэрыяльнага ціску, што заканамерна робіць магчымым узнікненне і развіццё ішэмічнай хваробы сэрца, інфаркту міякарда і інсульту сярод такіх пацыентаў. Павелічэнне акружнасці таліі ўсяго на 5 см павышае рызыку сардэчна-сасудзістых катастроф на 10–15%.
«Вісцэральны тлушч у вобласці жывата стварае дадатковы ціск на дыяфрагму, змяняючы механіку дыхання, правакуючы з’яўленне дыхавіцы і апноэ ў сне — спыненні дыхання на кароткія прамежкі часу. Падчас такіх эпізодаў мозг пачынае адчуваць кіслароднае галаданне, што шматкроць павышае рызыку раптоўнай сардэчнай смерці», — адзначыла ўрач-кардыёлаг.
Пазбавіцца ад абдамінальнага атлусцення дапамогуць традыцыйныя спосабы пахудзення. У першую чаргу неабходна разабрацца з харчаваннем і фізічнай актыўнасцю. Рэкамендавана прыбраць з рацыёну ўсе прадукты, якія патэнцыяльна правакуюць вісцэральнае атлусценне, — алкаголь, фастфуд, тлустую і смажаную ежу, ласункі і выпечку.
У рацыёне, апроч вялікай колькасці гародніны і садавіны, павінна быць шмат багатых на кальцый і вітамін D шпінату, печані, яек, морапрадуктаў і нятлустых малочных прадуктаў, бо даследаванні паказваюць, што яны спрыяюць памяншэнню колькасці вісцэральнага тлушчу.

Людзям, якія ніколі не займаліся спортам, неабходна ўводзіць фізічную актыўнасць паступова. Пачаць можна са штодзённых працяглых прагулак і з часам павялічваць нагрузкі і рабіць іх больш разнастайнымі.
Любыя практыкаванні дапамогуць пазбавіцца як ад вісцэральнага, так і ад падскурнага тлушчу. Адпраўляйцеся на прагулку пасля вячэры. Падніміцеся па лесвіцы замест ліфта. Выкарыстоўвайце веласіпед замест машыны. Старайцеся ўдзяляць увагу ўмераным аэробным практыкаванням не менш за 30 хвілін кожны дзень.
Як сцвярджаюць спецыялісты, пазбавіцца ад тлушчавых адкладанняў дапаможа толькі комплексны падыход, але нават у гэтым выпадку пры наяўнасці спадарожных захворванняў зрабіць гэта самастойна можа быць няпроста. Дыеты і спорт дапамогуць толькі на фоне ўмоўнага здароўя.
Пры вялікім аб’ёме вісцэральнага тлушчу або пры з’яўленні спадарожных праблем са здароўем лепш лячыць абдамінальнае атлусценне пад кантролем урача-дыетолага, эндакрынолага або тэрапеўта. Мужчынам у гэтым выпадку варта наведаць уролага-андролага, праверыць узровень палавых гармонаў. Пры неабходнасці спецыялісты падключаць медыкаментозную тэрапію, а ў некаторых выпадках могуць прызначыць хірургічнае лячэнне атлусцення.