«Калі вы бачыце лася на праезнай частцы або каля абочыны, лепш за ўсё плаўна знізіць хуткасць і спыніцца, не робячы рэзкіх манеўраў і не выкарыстоўваючы гукавы сігнал. Святло фар асляпляе жывёлу, а рэзкія дзеянні могуць справакаваць яе на непрадказальны рывок», — паведаміў біёлаг Дзмітрый Крапачоў, перадае ТАСС.

Паводле яго слоў, ласі кідаюцца пад колы не з-за «дурасці», а з-за комплексу фізіялагічных асаблівасцяў і інстынктаў, якія ва ўмовах дарогі даюць збой. Зрок гэтых жывёл прыстасаваны да змроку лесу, але яны з цяжкасцю вызначаюць глыбіню прасторы і не здольныя правільна ацаніць хуткасць аб’екта, які рухаецца, асабліва з уключанымі фарамі ў цёмны час сутак. «Таму не варта спадзявацца на тое, што жывёла „зразумее“ сігнал і ўцячэ з дарогі», — растлумачыў эксперт.

Сітуацыю пагаршае так званы «эфект высокага росту». Лось дасягае двух метраў у карку, і святло фар легкавога аўтамабіля выхоплівае з цемры ў асноўным яго доўгія ногі, у той час як масіўнае цёмнае цела застаецца ў цені. З-за гэтага жывёліну, якая выходзіць з абочыны, вадзіцель можа заўважыць толькі ў момант сутыкнення. Акрамя таго, аўтамабіль лось успрымае не як драпежніка, а як крыніцу незразумелага шуму, адзначыў эксперт. Калі машына рухаецца ціха, жывёла чуе яе ў апошні момант і ў паніцы кідаецца наперад, а не ў бок — туды, адкуль, як яму здаецца, зыходзіць небяспека.