Акрамя таго, у жыцці чалавека ёсць перыяды павышанай рызыкі павелічэння масы цела. Пра гэта паведаміла ўрач-дыетолаг і эндакрынолаг, кандыдат медыцынскіх навук Ірына Татарнікава, перадае ТАСС.

«Адзінага ўзросту, калі ўсе пачынаюць хутка набіраць вагу, няма, але ёсць перыяды павышанай рызыкі. Звычайна гэта 30–40 гадоў, калі зніжаецца рухальная актыўнасць, становіцца больш сядзячай работы, дадаюцца стрэс, недасыпанне, нерэгулярнае харчаванне. Пяць кілаграмаў за год — не катастрофа, але гэта важны сігнал, калі прыбаўленне становіцца ўстойлівым», — падкрэсліла яна.

Па словах урача, схільнасць да набору вагі можа фарміравацца задаўга да дарослага жыцця. У дзяцінстве і падлеткавым узросце замацоўваюцца харчовыя звычкі, якія затым захоўваюцца дзесяцігоддзямі. Акрамя таго, на будучыя метабалічныя рызыкі дзіцяці могуць уплываць атлусценне ў маці, гестацыённы цукровы дыябет і асаблівасці харчавання падчас цяжарнасці. Такім чынам, адлік нярэдка пачынаецца яшчэ на этапе ўнутрыўлоннага развіцця.

У жанчын да «пераломных» перыядаў дадаюцца цяжарнасць, час пасля родаў і перыменапаўза (перыяд перад надыходам менапаўзы і першы год пасля яе) — на гэтых этапах вага таксама набіраецца часцей, растлумачыла эксперт.

Небяспеку, паводле яе слоў, уяўляе не разавае прыбаўленне, а звыклая дынаміка. Каля 4–5 кг у год дадаюцца практычна незаўважна, чалавек да іх хутка адаптуецца, а праз дзесяць гадоў розніца аказваецца істотнай. Пры гэтым вага расце не заўсёды раўнамерна: імклівы набор кілаграмаў патрабуе асобнай увагі — неабходна выключыць захворванні і ўплыў асобных лекавых прэпаратаў, адзначыла эксперт. Часцей жа працэс ідзе гадамі, і пацыенты толькі ў нейкі момант заўважаюць змены і гавораць, што «набралі вагу ўмомант».

Да прыкмет, якія насцярожваюць, урач аднесла сітуацыю, калі прыбаўленне ў вазе перастае быць часовым: пасля водпуску або стрэсавага перыяду вага не стабілізуецца, а працягвае расці, павялічваецца акружнасць таліі, становіцца больш цесным адзенне. 

Іншыя сігналы — задышка пры звычайнай хадзе, цяжкасць пры пад’ёме па лесвіцы, павышэнне артэрыяльнага ціску і ўзроўню цукру ў крыві, парушэнне ліпіднага профілю (абмену тлушчаў, у тым ліку рост халестэрыну), болі ў каленах і галёнкаступнёвых суставах, а таксама з’яўленне храпу ў сне, з-за чаго чалавек прачынаецца разбітым і рухаецца яшчэ менш.