Вучоныя з Адкрытага ўніверсітэта ў Вялікабрытаніі выявілі на Зямлі фрагменты планеты Меркурый. Яны раскрылі паходжанне двух метэарытаў, раней знойдзеных у Тунісе і Алжыры. Іх даследаванне дазволіць атрымаць унікальныя даныя аб першай планеце ад Сонца, паведамляе «МИР 24».
Раней да Меркурыя адправілі два касмічных зонда: Mariner 10 і MESSENGER. Але ніводны з іх не змог здзейсніць пасадку на паверхню планеты.
Хоць Меркурый значна бліжэй да Зямлі, чым Юпітэр і Сатурн, дабрацца да яго складаней, адзначылі вучоныя Еўрапейскага касмічнага агенцтва (ЕКА). Па некаторых ацэнках, нават палёт да Плутона запатрабуе менш энергіі, чым экспедыцыя да Меркурыя.
Прычынай гэтага з’яўляецца блізкасць Меркурыя да Сонца — касмічнаму апарату давядзецца пастаянна пераадольваць гравітацыйнае прыцягненне зоркі. Акрамя гэтага, праблемай з’яўляецца высокая тэмпература, здольная расплавіць свінец.
Вядома, што астэроіды перыядычна сутыкаюцца з Меркурыем, і ўдары выкідваюць у космас фрагменты парод. Планета пакрыта кратэрамі, якія засталіся ад такіх падзей. Але да апошняга часу вучоныя не знаходзілі ніводнага метэарыта «родам» з Меркурыя.
Даныя зондаў дапамаглі вучоным раскрыць склад паверхні планеты. Затым яны прааналізавалі два незвычайныя метэарыты: Ksar Ghilane 022 і Northwest Africa 15915. Вынікі паказалі, што яны, напэўна, адкалоліся ад аднаго бацькоўскага цела. Іх мінералогія і склад таксама прадэманстравалі «інтрыгуючае падабенства» з карой Меркурыя.
Метэарыты ўтрымлівалі алівін і піраксен, а таксама нязначную колькасць альбітавага плагіяклазу і олдхаміту. Гэта адпавядае складу паверхні Меркурыя. Узрост узораў ацанілі ў 4,528 мільярда гадоў. Вучоныя выказалі здагадку, што метэарыты могуць уяўляць сабой ранні матэрыял, які зараз адсутнічае на паверхні планеты.
Больш падрабязныя звесткі аб Меркурыі вучоныя разлічваюць атрымаць падчас місіі BepiColombo. Зонд дасягне планеты ў 2026 годзе.
Фота з адкрытых крыніц
