Паводле ацэнак экспертаў кансалтынгавай кампаніі Boston Consulting Group (BCG), аб’ём афшорных актываў у спецыяльным адміністрацыйным раёне КНР дасягнуў $2,95 трлн, тады як у Швейцарыі гэты паказчык склаў $2,94 трлн. Згодна з прагнозам BCG, дзякуючы больш дынамічнаму росту азіяцкіх фінансавых інстытутаў і станаў у рэгіёне да канца дзесяцігоддзя разрыў паміж Ганконгам і Швейцарыяй па гэтым паказчыку павялічыцца да $600 млрд.

Ператварэнне Ганконга ў падобны трансгранічны цэнтр адлюстроўвае, па дадзеных выдання, больш шырокія змены ў глабальных патоках багацця: кліенты імкнуцца размеркаваць актывы па некалькіх юрысдыкцыях, каб застрахавацца ад геапалітычнай напружанасці, санкцыйных рызык і палітычнай нестабільнасці.

Майкл Пелман Роўленд з швейцарскай кампаніі Baseline Wealth Management ахарактарызаваў гэтую тэндэнцыю як «зусім новая з’ява». Паводле яго слоў, калі раней кліенты, пераводзячы сродкі за граніцу, у першую чаргу кіраваліся падатковым планаваннем або карпаратыўным структураваннем, то пасля пандэміі COVID-19 яны ўсё часцей імкнуцца да юрысдыкцыйнай дыверсіфікацыі — размеркавання актываў па розных краінах для абароны ад рызык.