Нягледзячы на дождж з самай раніцы і пахмурнае надвор’е, рух у Гомелі вельмі актыўны, бо дзень нараджэння, радасць якога можна падзяліць адразу з усім горадам, бывае толькі раз у годзе.

Чайная цырымонія, іерогліф на памяць і прысмакі Усходу. Чым запомніўся фэст нацыянальных культур у Гомелі.

«Вы ведаеце, учора на адкрыцці фестывалю харэаграфічнага мастацтва „Сожскі карагод“ мы атрымалі сапраўднае задавальненне. Гэта было феерычна. Такі маштаб, такія пастаноўкі — гэта было такое класнае дзейства. Але галоўнае адкрыццё — наша моладзь! Яна проста „бомбічная“ па сваёй энергетыцы, такія класныя і запальныя хлопцы растуць. А рэжысёрам — асобны рэспект за такое свята», — не скупяцца на добрыя словы сёстры Таццяна і Вольга з Гомеля.

Абедзве сястры любяць увесь горад: і яго гістарычны цэнтр, і спальныя раёны. «Гомель — вельмі кампактны, утульны, паўднёвы, цёплы. Мы ездзім у розныя гарады нашай краіны, але наш — асаблівы. Палацава-паркавы ансамбль — па-за канкурэнцыяй, гэта наш асаблівы гонар і любоў, і сквер імя А. Грамыкі, дзе ўсё часцей праводзяць цікавыя мерапрыемствы. А якой прыгажосці нашы храмы, набярэжная, сама рака Сож! Мы жывем побач з каскадам азёр — заўсёды чыста, дагледжана. Усе госці з іншых краін дзівяцца чысціні на вуліцах нашага горада. А гэта ж не проста так — колькі ў нас праводзіцца суботнікаў, і кожны імкнецца зрабіць горад яшчэ лепш, добраўпарадкаваць яго. Мы таксама стараемся ставіцца да горада, як да свайго дома, бо гэта месца, дзе мы жывем», — распавядаюць яны.

У любую пару года натхняе набярэжная ракі Сож — раскрывае свой топ месцаў у абласным цэнтры і карэнная гамяльчанка Валерыя Жадаўцава. «Люблю ўвесь наш горад, бо я тут нарадзілася. Гомель — самы лепшы горад. Гэта горад майго лёсу, ні на які іншы яго не памяняю», — запэўніла яна.