«Хацелася б падкрэсліць: нягледзячы на блакаду, нягледзячы на голад, холад, дух ленінградцаў не быў зламаны. Прыклад Ленінграда быў на вачах ва ўсіх воінаў, партызан, падпольшчыкаў у гады Вялікай Айчыннай вайны. Гэта надавала людзям сілы змагацца супраць акупантаў, супраць нацысцкіх захопнікаў», — сказаў Вячаслаў Даніловіч.

Па словах гісторыка, ліквідацыя блакады Ленінграда мела вялікае значэнне ў цэлым для канца Вялікай Айчыннай вайны. 

«Для нас, беларусаў, безумоўна, гэта таксама памятная дата. Дзякуючы перамозе ў Вялікай Айчыннай вайне наш народ і наша дзяржаўнасць захаваліся. Больш за тое, многія блакаднікі Ленінграда ў пасляваенны перыяд жылі на тэрыторыі Беларусі. Ветэраны блакады Ленінграда жывуць у нашай краіне і сёння», — сказаў ён.

Вячаслаў Даніловіч таксама адзначыў, што ў блакадзе Ленінграда ўдзельнічалі не толькі войскі нацысцкай Германіі, але і фактычна ваенныя з яшчэ 11 краін Еўропы. 

«Не магу не падкрэсліць і той факт, што ў 2022 годзе ў Расійскай Федэрацыі ў судовым парадку блакада Ленінграда прызнаная генацыдам савецкага народа, што абсалютна правільна і дакладна паводле азначэння», — дадаў ён.

Блакада Ленінграда, якую зладзілі нацысты, стала самай жорсткай у гісторыі чалавецтва. За гады гэтага найцяжэйшага для савецкіх людзей выпрабавання загінулі, па розных даных, ад 400 тыс. да 1,5 млн жыхароў горада. Так, на Нюрнбергскім працэсе фігурыравала колькасць 632 тыс. чалавек. Толькі 3 % з іх загінулі ад бамбёжак і артабстрэлаў, а астатнія 97 % памерлі ад голаду і холаду.

Канчаткова блакада Ленінграда была знята 27 студзеня 1944 года. Увечары неба асвяцілася салютам у гонар вызвалення горада на Няве.

Загадам Вярхоўнага галоўнакамандуючага ад 1 мая 1945 года Ленінград атрымаў званне горада-героя за стойкасць і мужнасць, праяўленыя жыхарамі падчас блакады. 8 мая 1965 года Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР горад-герой Ленінград быў узнагароджаны ордэнам Леніна і медалём «Залатая Зорка».