Калі раней чайная цаглінка вагой 1,7 кг была нязручная для штодзённага выкарыстання, то зараз мясцовыя вытворцы наладзілі выпуск кампактных плітак, якія нагадваюць шакаладныя долькі. Інтэлектуальная вытворчасць дазволіла здзейсніць тэхналагічны прарыў: працэс натуральнай ферментацыі, які раней займаў пяць гадоў, цяпер доўжыцца ўсяго 12 дзён. Пры гэтым выхад прыдатнай прадукцыі вырас з 70% да 98%. Кожны чайны брыкет зараз мае лічбавы QR-код для адсочвання ўсяго шляху — ад плантацыі да кубка.

Змяняецца і культура спажывання. У старажытных чайных дамах асаблівай папулярнасцю ў моладзі карыстаецца малочны чай на аснове чаю цынчжуань. Акрамя таго, летняе чайнае лісце, якое раней не выкарыстоўвалася, зараз перапрацоўваецца ў матчу. У гэтым годзе збор ліста з 58 гектараў эксперыментальных плантацый прынёс больш за 1,1 млн юаняў чыстага прыбытку з рэнтабельнасцю звыш 50%. Развіваецца і прамысловы турызм: у Музеі традыцыйнай вытворчасці цаглянага чаю ў Чжааліцяа госці могуць самі спрасаваць сабе чайны брыкет.

Маштабная мадэрнізацыя дала магутны стымул развіццю рэгіянальнай эканомікі. Сукупны кошт вытворчага ланцужка чаю цынчжуань у Чыбі перавысіў 22,6 млрд юаняў, а кошт брэнда дасягнуў 5,65 млрд юаняў. Шосты год запар гэты паказчык утрымлівае лідарства ў чайнай індустрыі правінцыі Хубэй. Водар Старажытнага чайнага шляху не згас — ён проста набыў новую форму і гатовы разляцецца па ўсім свеце.

Мікалай ЛІТВІНАЎ