Мітынг-рэквіем штогод праходзіць на мемарыяльным комплексе ў Магілёўскім раёне. Тут збіраюцца жыхары горада і вобласці. Прадстаўнікі ўлады, працоўныя калектывы, моладзь, сем’і з дзецьмі — усе разам яны ўшанавалі памяць тых, хто загінуў у гады Вялікай Айчыннай вайны. Мерапрыемства пачалося з агульнанацыянальнай хвіліны маўчання.
«Сёння, 22 чэрвеня, мы ўспамінаем дзень, які назаўжды ўрэзаны ў генетычную памяць нашага народа. 85 гадоў таму ў ціхі перадсвітальны час фашысцкая Германія вераломна напала на нашу зямлю. Гэта быў світанак, які прынёс не абуджэнне, а смерць, гора і невыносны боль, — сказаў ён. — Пачалася самая разбуральная, жорсткая і кровапралітная з усіх войнаў, якія калі-небудзь прайшлі на планеце. Мірная праца, дзіцячы смех, планы на будучыню — усё было разбурана раптоўна. Але вораг памыліўся ў галоўным. Ён недаацаніў сілу духу савецкіх людзей, іх адзінства, веру і любоў да Айчыны».
Старшыня аблвыканкама адзначыў, што Магілёўская вобласць стала адным з першых рубяжоў жорсткага супраціўлення. А абарона горада Магілёва не мае аналагаў у гісторыі пачатку Вялікай Айчыннай вайны. «Воіны Чырвонай Арміі, міліцыянеры і байцы народнага апалчэння праявілі бяспрыкладную мужнасць і стойкасць. 23 дні яны змагаліся за кожны метр роднай зямлі, разумеючы, што за іх спінамі — дамы, сем’і і будучыня Радзімы. Менавіта тут, на Буйніцкім полі, абрушыўся міф аб непераможнасці вермахта. І вораг упершыню зразумеў, што наш народ не скарыцца — так, як гэта зрабілі амаль усе краіны Еўропы».
Буйніцкае поле назаўжды ўпісана ў гісторыю Вялікай Айчыннай вайны. «Пісьменнік Канстанцін Сіманаў, які прайшоў праз тыя баі, завяшчаў развеяць свой прах на гэтым полі. Таму што тут ён убачыў сапраўдную душу савецкага народа — непакораную, гераічную і бессмяротную, — сказаў ён. — Мір, у якім мы жывём сёння, — гэта не данасць. Гэта вынік мужнасці і нязломнай волі нашых продкаў, за які яны заплацілі страшную цану».
Фашысты разгарнулі на нашай зямлі палітыку мэтанакіраванага знішчэння насельніцтва — гэта быў генацыд беларускага народа. «Былі спалены тысячы вёсак, сотні з іх — разам з жыхарамі. Знішчаны цэлыя гарады. Мільёны беларусаў загінулі, былі закатаваны ў лагерах, расстраляныя і сагнаныя ў рабства, — падкрэсліў Анатоль Ісачанка. — Захаваць гэту страшную праўду — наша галоўная адказнасць перад будучымі пакаленнямі. А тым, хто спрабуе перапісаць гісторыю і абяліць катаў, мы заўсёды дадзім годны адказ і не дазволім забраць у нас гэту вялікую перамогу».
