Многія сабакаводы адчуваюць нябачную сувязь са сваімі гадаванцамі, дзякуючы якой пры любым дрэнным самаадчуванні або змяненні настрою гаспадара жывёлы пачынаюць паводзіць сябе пэўным чынам, гэта звязана з унікальным нюхам сабак і іх назіральнасцю, расказаў РІА «Новости» прэзідэнт Расійскай кіналагічнай федэрацыі (РКФ) Уладзімір Голубеў.

«Пачаць хочацца адразу з простага прыкладу: многія сабакі даўно і паспяхова зарэкамендавалі сябе ў тэрапіі. Напрыклад, спецыяльна навучаныя гадаванцы здольныя нават улоўліваць ваганні цукру ў крыві. Гэта не выдуманыя гісторыі, а абсалютна навукова даказаныя факты. У аснове такіх унікальных здольнасцяў — не містыка, а дзіўныя нюхальныя магчымасці і назіральнасць», — адзначыў спецыяліст.

Ён растлумачыў, што любыя працэсы ў арганізме чалавека пахнуць для сабак пэўным чынам. Чалавек не здольны гэта ўлавіць, а вось гадаванцы — могуць. Спецыяльна навучаныя жывёлы ўмеюць папярэджваць гаспадара аб праблеме загадзя, скрабучы лапай, уткнуўшыся носам або паскавытваючы, расказаў кінолаг.

У той жа час, паводле яго слоў, адзначаць пэўныя змены ў арганізме чалавека з часам могуць навучыцца і хатнія жывёлы. Справа не толькі ў нюху, яны таксама ўмеюць звязваць пэўныя дзеянні: напрыклад, калі гаспадар раптоўна прылёг, значыць, яму нядобра, дадаў эксперт.

«У аснове нашага душэўнага стану той жа прынцып — стрэс прыводзіць да выкіду гармонаў, мы плачам, пацеем, сабака ўсё гэта здольная ўнюхаць. Але ёсць і сёе-тое яшчэ: па меркаванні шматлікіх навукоўцаў, у гадаванцаў ёсць нешта накшталт люстраных нейронаў. Гэта значыць сабакі не проста здольныя ўлоўліваць наш дрэнны настрой па пэўных прыметах, але і „адлюстроўваць“ нашы эмоцыі. Асноўны аргумент на карысць такіх здольнасцяў — сабакі часта пазяхаюць, калі пазяхаем і мы», — адзначыў прэзідэнт РКФ.

Такім чынам, сабакі могуць таксама сумаваць, калі сумуе чалавек. Напрыклад, яны могуць прыносіць цацкі, скавытаць, класці галаву на калені, імкнучыся падзяліць боль.

Акрамя таго, спецыяліст расказаў аб праведзеным венгерскімі вучонымі эксперыменце, у ходзе якога было ўстаноўлена, што пры гуках плачу сабакі ўпадалі ў стрэс, пачашчалася іх сэрцабіцце. Гэта значыць жывёлам нават не патрэбна візуальная карцінка, ім дастаткова і нашага голасу, адзначыў ён.

Разуменне тонкага счытвання сабакамі чалавечых эмоцый даўно выкарыстоўваецца ў дрэсіроўцы. Напрыклад, зусім неабавязкова крычаць на гадаванца, тым больш запалохваць яго, каб ён зразумеў, што ад яго патрабуецца. Сабакі добра адрозніваюць нават найменшае змяненне інтанацыі, і спакойнага, але строгага голасу для карэкцыі паводзін цалкам дастаткова.

«Эмацыянальны фон у доме таксама важны — калі члены сям’і пастаянна спрачаюцца, гэта негатыўна адбіваецца на стане сабакі. Ён можа знаходзіцца ў хранічным стрэсе, які будзе суправаджацца, напрыклад, бяссонніцай, неспакоем, дакучлівым вылізваннем», — расказаў кінолаг.