Усю небяспеку ад жавання пяціпялёсткавага бэзу, чатырохлістай канюшыны ці іншай травінкі можна падзяліць на тры групы. Першая — гэта хімічная, біяхімічная небяспека, другая — алергічная і трэцяя — гэта спадарожныя забруджванні, расказала расійскі ўрач-тэрапеўт Надзея Чарнышова.

«Першая група — гэта хімічная і біяхімічная небяспека. Пялёсткі бэзу ўтрымліваюць гліказід сірэнгін, які можа выклікаць атручэнне, спазмы, болі ў страўніку. Асабліва ён небяспечны для дзяцей, ім дастаткова зусім невялікай колькасці кветак, каб атрымаць атручэнне», — растлумачыла спецыяліст.

Яна таксама адзначыла, што на пялёстках бэзу, на канюшыне можа ўтрымлівацца пылок раслін і фітанцыды, якія могуць выклікаць алергію.

«І трэцяе. У меншай ступені на бэзе, у большай ступені на канюшыне і на іншай травінцы могуць утрымлівацца хімікаты, якімі апрацоўваюць, напрыклад, расліны. Гэта могуць быць пестыцыды ці, напрыклад, соль цяжкіх металаў і іншыя хімічныя рэчывы, якія трапляюць на расліны, калі яны растуць недалёка ад дарогі, прамысловых прадпрыемстваў. То-бок, можна атрымаць яшчэ і атручэнне шкоднымі хімікатамі», — сказала эксперт.

Па словах урача, асноўную небяспеку для тых, хто любіць з’есці бэз або канюшыну на ўдачу або проста пажаваць сарваную травінку, нясуць паразіты.

«Канюшына і наогул усе травінкі могуць стаць прычынай заражэння яйкамі глістоў. Тры самыя небяспечныя — гэта аскарыды таксакары і эхінакок, з прасцейшых — токсаплазмоз і лямбліі. Гэтым усім можна заразіцца, асабліва ў месцах выгулу сабак. З пылам і з ветрам яйкі глістоў могуць разносіцца далёка і, пэўна, нават трапіць і на кветкі бэзу, у тым ліку. Так што ўсе гэтыя гельмінты і паразіты вельмі небяспечныя для здароўя чалавека, заражэнне імі можа прывесці да сур’ёзных наступстваў. Таму лепш з гэтым не жартаваць», — рэзюмавала медык.