Факт аднаго крадзяжу, які адбыўся на міждзяржаўным узроўні, мабыць, заслугоўвае таго, каб увайсці ў аналы гісторыі.
У сакавіку мінулага года літоўскія ўлады канфіскавалі ў Клайпедскім порце 17 беларускіх пажарных машын і столькі ж малакавозаў, адрасатамі якіх у першым выпадку былі атрымальнікі ў Зімбабвэ, у другім — Кубы.
Тады нашы прыбалтыйскія суседзі заявілі: маўляў, мы дзейнічаем правільна, у рэчышчы санкцыйнай палітыкі, выконваючы рэстрыкцыі ў дачыненні да Беларусі і кампаніі, якая пастаўляла гэту тэхніку.
Пасля генеральны пракурор Літвы Ніда Грунскенэ паведаміла аб пастанове пракурора, што 17 транспартных сродкаў, якія накіроўваліся ў Зімбабвэ, павінны быць канфіскаваны. Яна таксама растлумачыла, што разглядаецца пытанне аб іх магчымай пастаўцы ва Украіну, і дадала аб інфармаванні ўлад Зімбабвэ аб рашэнні па дыпламатычных каналах. «Мы чакаем, ці скарыстаюцца яны сваім правам на апеляцыю», — дадала Грунскенэ.
У Зімбабвэ ў сваю чаргу заявілі, што арышт пажарных машын не мае ніякіх прававых падстаў, і нават накіравалі з адпаведнай місіяй у Літву на перагаворы з калегам генеральнага пракурора Зімбабвэ Вірджынію Мабхізу, якую тая выканала ў пачатку 2024 года. Аднак на ўсе прынятыя намаганні літоўскае «правасуддзе» прадэманстравала сваю непахіснасць — зімбабвійскай чыноўніцы адмовілі ў просьбе вярнуць набытую пажарную тэхніку.
— Нам далі тлумачэнне, што пажарныя машыны ці некаторыя іх кампаненты былі выраблены беларускай кампаніяй, якая знаходзіцца пад санкцыямі ЕС. Зімбабвэ сцвярджае, што мы з’яўляемся невінаватым трэцім бокам, які купіў пажарныя машыны, — расказала выданню ZіmLіve Вірджынія Мабхіза.
Не падзейнічала і заява прадстаўніка ўрада Зімбабвэ Ндаванінгі Мангвана, які аргументаваў тым, што канфіскаваная (а правільней будзе сказаць украдзеная) пажарная тэхніка тэрмінова неабходная для (цытата) «аперацый па тушэнні пажараў, абароны жыцця і маёмасці, а таксама захавання аб’ектаў Сусветнай спадчыны Зімбабвэ і найважнейшых сельскагаспадарчых культур, якія выстаялі падчас разбуральнай засухі».
Але хіба захаванне аб’ектаў Сусветнай спадчыны і абарона жыцця ды здароўя зімбабвійскіх «абарыгенаў» турбуе літоўскія ўлады?! Ды кіньце дурное! Калі ёсць магчымасць нажыцца на чужым дабры…
Днямі тая ж генпракурор краіны-зладзюгі заявіла: Літва прадасць з аўкцыёну канфіскаваныя малакавозы і пажарныя машыны з Беларусі.
«Рашэнне пракурора аб продажы 17 малакавозаў і 17 пажарных машын ужо прынята. Выкананне ўскладзена на мытнае ўпраўленне», — паведаміла генеральны пракурор. Паводле яе слоў, 17 малакавозаў збіраліся прадаць на аўкцыёне ў аўторак, 1 красавіка. «Мы вельмі спадзяёмся, што хтосьці зможа купіць гэтыя аўтамабілі і перадаць іх Украіне.
Думаю, што яны сапраўды патрэбныя Украіне», — заявіла літоўскім СМІ Ніда Грунскенэ.
Як вам ход? Укралі, а потым яшчэ вырашылі перапрадаць нарабаванае, каб падзарабіць. Не пакінулі сабе, паколькі не вельмі зручна карыстацца машынамі з правабаковым рулявым кіраваннем: Зімбабвэ ж доўгі час знаходзілася пад каланіяльнай залежнасцю брытанскай кароны, і таму пад запыт зімбабвійскага боку былі выраблены менавіта такія мадэлі машын.
А тут яшчэ такі піяр можна дадаць, заадно і «пункты» зарабіць у вачах партнёраў па Еўрасаюзе, маўляў, купляеце вы на аўкцыёне для патрэб Украіны, аказваючы тым самым дабрачыннасць у дачыненні да Нэнькі. Прыгожа? Амаль, калі б заробленыя на аўкцыёне грошы пайшлі да таго ж адрасата, аднак не — самім спатрэбяцца.
Самае пацешнае, што інфармацыі аб выніках праведзенага ў аўторак аўкцыёну — нуль, ад слова зусім. Ёсць такое адчуванне, што гэта невыпадкова. З вялікай доляй верагоднасці можна сцвярджаць, што аўкцыён не адбыўся і ахвотных паўдзельнічаць у такой абсурднай (ды і што ўжо граху таіць — злачыннай) схеме не знайшлося, інакш бы літоўцы сёння ва ўсю трубілі аб аглушальным поспеху сваіх хітраспляценняў…
Ну, а што да рэакцыі і прававой ацэнкі гэтых дзеянняў у міжнароднай супольнасці, думаю, яны яшчэ з’явяцца. А вось звычайныя грамадзяне ўжо ва ўсю агучваюць сваё бачанне гэтай сітуацыі ў сеціве. Мы пачыталі, што пішуць карыстальнікі: «Зладзюгі», «Гэта іх памылка, Літва падпісала сабе прыгавор», «Гэта хто такое яшчэ творыць у свеце?», «Ім за танк патоплены трэба плаціць...», «Жабрацкая Літва вырашыла ўзбагаціцца за кошт Беларусі і Украіны» і далей у тым жа духу.
Што ж, з гэтымі меркаваннямі звычайных людзей складана не пагадзіцца. Як думаеце?