Аўтары работы прааналізавалі даныя 14658 двайнят, якія жывуць у Швецыі. Яны ўдзельнічалі ў апытаннях у 2012–2013 і 2022–2023 гадах, прычым 6419 чалавек прайшлі абодва.

Удзельнікі расказвалі пра свае дасягненні ў музыцы, літаратуры, танцы, тэатры і выяўленчым мастацтве, а таксама ў навуцы і вынаходніцтве. Даследчыкі супаставілі гэтыя звесткі з паведамленнямі аб сімптомах псіхічных расстройстваў і дыягназамі з медыцынскіх рэгістраў. Дадаткова яны ацэньвалі адкрытасць новаму досведу і здольнасць прыдумляць розныя рашэнні адной задачы.

Больш высокія паказчыкі мастацкай творчасці аказаліся звязаныя з вялікай колькасцю праблем з псіхічным здароўем. У навуковай творчасці такой заканамернасці ў большасці выпадкаў не было, а некаторыя яго паказчыкі, наадварот, былі звязаны з меншай колькасцю такіх праблем.

Аналіз паказаў, што важную ролю ў выяўленай сувязі адыгрываюць агульныя спадчынныя фактары. Каб ацаніць іх уплыў, навукоўцы ў тым ліку параўноўвалі аднаяйкавых блізнят — людзей з практычна аднолькавым наборам генаў і агульным асяроддзем выхавання.

«Хоць наша праца ўказала на важную ролю генаў, гэта не азначае, што асяроддзе не мае значэння. Таму нам па-ранейшаму неабходна вывучаць іншыя тлумачэнні гэтай сувязі», — адзначыў вядучы аўтар даследавання Ся Пэнхаа.

Асобна навукоўцы выявілі, што дэпрэсіўныя сімптомы на больш раннім этапе прадказваюць вялікую адкрытасць новаму досведу ў далейшым. Заканамернасць захоўваецца нават пры параўнанні аднаяйкавых двайнят. Па меркаванні даследчыкаў, гэта можа паказваць на прычынна-выніковую сувязь, але для яе пацвярджэння патрэбныя дадатковыя работы.