У абвінавачанага ёсць 15-гадовая дачка, у дачыненні да якой ён пазбаўлены бацькоўскіх правоў. Дзяўчынка выхоўваецца ў апякунскай сям’і. Згодна з судовай пастановай, з мая 2020 года мінчанін павінен кампенсаваць дзяржаве сродкі, затрачаныя на ўтрыманне яго дзіцяці.

З сакавіка 2024 года ён быў працаўладкаваны грузчыкам у прыватную арганізацыю, аднак на працы мужчына з’яўляўся не заўсёды, дапускаючы шматлікія прагулы без уважлівых прычын, што пацягнула за сабой няпоўнае выкананне абавязацельстваў. Толькі са снежня 2025 года па сакавік 2026-га ён 60 разоў не выйшаў на працу.

Супрацоўнікі аддзела прымусовага выканання неаднаразова папярэджвалі яго аб адказнасці, але мінчанін не надаваў іх словам ніякага значэння. У выніку ў дачыненні да яго распачалі крымінальную справу.

Віну ў судовым пасяджэнні фігурант цалкам прызнаў, у зробленым чыстасардэчна раскаяўся.

— Абвінавачаны афіцыйна працаўладкаваны, у лютым 2026 года ўжо быў асуджаны за здзяйсненне аналагічнага злачынства, — пракаменціравала памочнік пракурора Першамайскага раёна Анастасія Клініцкая, якая выступала па гэтай крымінальнай справе дзяржаўным абвінаваўцам. — Суд прызнаў яго вінаватым ва ўчыненні злачынства, прадугледжанага ч. 3 арт. 174 КК («Ухіленне бацькоў ад утрымання дзяцей альбо ад кампенсацыі выдаткаў, затрачаных дзяржавай на ўтрыманне дзяцей, якія знаходзяцца або знаходзіліся на дзяржаўным забеспячэнні»), і, улічваючы папярэдні прыгавор суда, прызначыў канчатковае пакаранне ў выглядзе абмежавання волі без накіравання ў папраўчую ўстанову адкрытага тыпу на тэрмін 1 год 10 дзён. Акрамя таго, абвінавачаны павінен прайсці прымусовае лячэнне ад хранічнага алкагалізму.

Прыгавор уступіў у законную сілу.