«Памяць жыве ў пакаленнях, перадаецца з аднаго пакалення ў іншае. Многія помнікі, якія цяпер адрэстаўраваныя, кнігі, фільмы-усё гэта заклікана да таго, каб захоўваць памяць. І ў душы нашага народа, можна сказаць, замацавана вось гэта пачуццё, якое перадаецца, але ў той жа час якое трэба берагчы ад знешніх уздзеянняў. Таму што раз робяцца намаганні звонку, каб рассеяць тое добрае, што ў нас ёсць, каб яно забылася, нам трэба прадпрымаць намаганні да таго, каб гэта захаваць. І з боку царквы многае робіцца праз малітву і спакойную, і малітву падзячную, якая служыць такім напамінам на духоўным узроўні аб нашай гісторыі, аб нашых падзеях, і неабходнасці берагчы і ўзгадоўваць тое добрае, што ў нас ёсць, і ўзводзіць на новы ўзровень», — сказаў мітрапаліт Веніямін.

3 ліпеня-асаблівая дата для беларусаў. «Людзі доўга чакалі гэтага дня-тры гады ў чаканні, калі будзе вызвалена родная зямля. Гэта гады акупацыі, гады многіх ахвяр, ганенняў. Разам з тым гады надзеі, якія явілі ўсяму свету, што наш народ можа пераадольваць розныя неверагодныя цяжкасці і пазбаўлення і выходзіць пераможцам. У гэтым з’явілася сіла духу нашага народа, вера ў дапамогу звыш, у яднанне. Гэта ўсё, што паслужыла перамозе. Мы дзякуем Богу, дзякуем за тое, што маем сёння, і клапоцімся пра тое, каб гэта працягвалася ў будучыні, узрастала, падымалася на новы ўзровень і прыносіла добры плён», — дапоўніў Мітрапаліт Веніямін.