Мы стварылі моцную незалежную Беларусь дзякуючы таму, што аб’ядноўвае нас усіх: адзінства, сіла і агульны лёс, сказаў прэм’ер-міністр Беларусі Раман Галоўчанка, адкрываючы гала-канцэрт «Марафона адзінства» ў Гродне, перадае БелТА.
«За кароткі тэрмін, а «Марафон» стартаваў у верасні мінулага года, ён пабываў у 15 гарадах ва ўсіх рэгіёнах краіны, дэманструючы нашу адзіную культуру, багатую гісторыю і традыцыі — тое, чым мы можам па праве ганарыцца, — сказаў Раман Галоўчанка. — Маштаб акцыі ўражлівы. Такая атмасфера пануе сёння і ў гэтым палацы».
Як падкрэсліў прэм’ер-міністр Беларусі, «Марафон адзінства» дазволіў яшчэ раз пераканацца ў тым, наколькі багатая наша гісторыя, наколькі разнастайная культура. І самае галоўнае — якія працавітыя, разумныя і таленавітыя людзі жывуць у Беларусі.
«Сёння эстафету «Марафона адзінства» прымае адзін з самых старажытных і прыгожых гарадоў Беларусі, — адзначыў Раман Галоўчанка. — Гродна — гэта горад, напоўнены ўнікальнай гісторыяй і асаблівай атмасферай. Горад, створаны ў першай палове XII стагоддзя як невялікая крэпасць, дзякуючы свайму выгаднаму становішчу, працы яго жыхароў, за невялікі па гістарычных мерках перыяд часу стаў цэнтрам развіцця рамёстваў і гандлю. Багацці гэтага горада заўсёды прыцягвалі як гандляроў, так і шматлікіх заваевальнікаў, чые продкі спрадвеку палівалі гэтую зямлю сваім потам і крывёй. Гродна заўсёды даваў адпор няпрошаным гасцям, а памяць аб тых, хто вызваляў родную зямлю ад ворагаў, свята шануюць у горадзе над Нёманам. І гэта годна пераймання».
У розныя гістарычныя эпохі Гродна быў домам для прадстаўнікоў розных нацыянальнасцей, у тым ліку беларусаў, палякаў, яўрэяў, літоўцаў, нагадаў прэм’ер-міністр. Кожная з гэтых груп пакінула свой след у культуры, гісторыі, архітэктуры і традыцыях горада.
«Людзі Гродна — адлюстраванне гэтай багатай спадчыны. Вы адкрыты, гасцінныя і ганарлівыя сваім горадам. Кожны жыхар уносіць свой уклад у развіццё горада, рэгіёну і краіны ў цэлым», — падкрэсліў Раман Галоўчанка.
Наш народ заўсёды адрозніваўся стойкасцю і мужнасцю, сказаў ён. Мы перажылі мноства выпрабаванняў, але кожны раз выходзілі з іх мацней.
«Мы разам стварылі моцную незалежную Беларусь. Гэта стала магчымым дзякуючы таму, што аб’ядноўвае нас усіх: наша адзінства, наша сіла і наш агульны лёс. І наша адзінства — гэта не толькі пра мінулае, гэта аб сучаснасці і будучыні», — лічыць прэм’ер- міністр.
Быць адзіным народам, як ён асабліва адзначыў, гэта не значыць быць аднолькавымі: «Мы можам хадзіць у розныя храмы, лічыць сябе беларусамі, рускімі, палякамі, мець сваё меркаванне аб усім, што адбываецца. Але ёсць адно, што нас аб’ядноўвае і робіць нас моцнымі, — мы ўсё жадаем жыць у моцнай і шчаслівай краіне, і ганарыцца ёй. Такую Беларусь можна пабудаваць толькі разам, толькі ўпартай працай кожнага на сваім месцы. У гэты няпросты час, калі свет вакол нас мяняецца, калі ўзнікаюць новыя выклікі, цяжкасці, асабліва важна памятаць, што мы - адзінае цэлае. Калектывізм і ўзаемадапамога - у генетычным кодзе нашага народа».
«Усё рабіць разам, талакой, усе памятаем гэтае слова, — перакананы Раман Галоўчанка. — Менавіта так з’явіліся на Гродзеншчыне савецкія індустрыяльныя гіганты: «Гродна Азот», лідская «Лакафарба», шклозавод «Нёман», Гродзенскі мясакамбінат, «Малочны свет» і іншыя. Таксама ў суверэннай Беларусі з’явілася атамная электрастанцыя на Гродзеншчыне, «Мастоўдрэў», «Контэ Спа» і многія іншыя прадпрыемствы.
Гродзеншчына — гэта асаблівая зямля, гэта наша памежжа, наш асаблівы заходні фарпост, падкрэсліў прэм’ер-міністр. "Вы як ніхто іншы адчуваеце на сабе пастаяннае інфармацыйнае ўздзеянне суседзяў, але пры гэтым застаяцеся сапраўднымі патрыётамі сваёй краіны, упэўнена падтрымліваеце курс нашай дзяржавы на суверэннае развіццё, — з такім пасылам звярнуўся Раман Галоўчанка да жыхароў горада на Нёмане. — У савецкі час Гродзеншчына была адной з лепшых абласцей СССР. На яе былі роўныя многія. І зараз застаецца на лідзіруючых пазіцыях".
Прэм’ер-міністр працытаваў Асноўны Закон Рэспублікі Беларусь: «Наша Канстытуцыя пачынаецца словамі «Мы, народ Рэспублікі Беларусь». Нам дадзена гэта зямля, іншай у нас няма і не будзе. Толькі ад нас залежыць, ці зможам мы зрабіць яе яшчэ прыгажэйшай, багацейшай, не дадзім расцягнуць на кавалкі, як бывала стагоддзямі — усё, што нам трэба, жыць і працаваць спакойна на сваёй зямлі, гадаваць дзяцей і берагчы мір. І тады праз стагоддзі новыя пакаленні беларусаў змогуць з гонарам сказаць: «Мы — народ Рэспублікі Беларусь».