Ён не павінен перавышаць 80 дБ
Бяспечна для слыху слухаць музыку можна да 40 гадзін на тыдзень пры гучнасці 80 дБ і да 4 гадзін пры 90 дБ. Аб гэтым расказаў отарыналарынголаг, сурдолаг Газіз Туфатулін, перадае ТАСС.
«Захаванне слыху — гэта перш за ўсё прафілактыка пашкоджання слыхавой сістэмы і своечасовае выяўленне захворванняў вуха. Найболей значным кіраваным фактарам рызыкі з’яўляецца ўздзеянне моцнага гуку. Рызыка вызначаецца не толькі інтэнсіўнасцю гуку, але і працягласцю і частатой уздзеяння. Напрыклад, СААЗ адзначае, што ўзровень каля 80 дБ дапускае да 40 гадзін бяспечнага праслухоўвання на тыдзень, у той час як пры 90 дБ гэты час скарачаецца прыкладна да чатырох гадзін», — сказаў ён.
Як гэта адбываецца?
У вуху чалавека маецца ўнутраная структура пад назвай «улітка», якая прымае гукавыя вібрацыі. За гэты працэс адказваюць каля 15 000 валасінак. Малюсенькія адчувальныя валасяныя клеткі крытычна важныя для распазнання гукавых хваль, аднак яны з’яўляюцца вельмі далікатнымі. Валасяныя клеткі не рэгенеруюць, і іх пашкоджанні з’яўляюцца перманентнымі. Менавіта гэта і прыводзіць да страты слыху ў большасці людзей.
Значная частка недапушчальна моцнага гуку паступае ў нашы вушы з-за навушнікаў, з дапамогай якіх людзі слухаюць музыку пры вельмі высокім узроўні. Навушнікі размяшчаюцца вельмі блізка ад улітак, і чым вышэй гук, які ідзе ад іх, а значыць, і гукавы ціск, тым мацней пашкоджанні валасяных клетак. У рэальнасці вы падвяргаеце стрэсу валасінкі ва ўлітцы і проста знішчаеце іх.
Урачы нагадваюць, што гэтыя валасінкі не адрастаюць нанова, і чалавек проста глухне дзякуючы сваёй прыхільнасці да праслухоўвання гучнай музыкі.

Таму трэба кантраляваць гучнасць навушнікаў, рабіць рэгулярныя перапынкі пры праслухоўванні музыкі, выкарыстоўваць сродкі абароны слыху пры рабоце ва ўмовах шуму і пазбягаць працяглага знаходжання побач з магутнымі крыніцамі гуку, прадоўжыў эксперт.
Сурдолаг таксама адзначыў важнасць своечасовага лячэння захворванняў вуха, кантролю захворванняў, якія могуць асацыявацца са зніжэннем слыху, а таксама ўлічваць магчымае отатаксічнае дзеянне лекавых прэпаратаў.
Пры з’яўленні ўстойлівага шуму або звону ў вушах, адчуванні заложанасці або пагаршэнні разборлівасці гаворкі неабходна звярнуцца да ўрача-отарыналарынголага або сурдолага і прайсці даследаванне слыху, дадаў ён.
Пры гэтым, паводле слоў спецыяліста, узроставае зніжэнне слыху нельга поўнасцю прадухіліць — яно звязана ў тым ліку з натуральнымі змяненнямі структур унутранага вуха і слыхавых шляхоў. Аднак можна істотна паменшыць уздзеянне фактараў, якія спрыяюць дадатковаму пашкоджанню слыху, перш-наперш хранічнага шуму.