Прамыванне золата ў якасці турыстычнай забавы або хобі дазволена ў шэрагу краін — напрыклад, у Калумбіі і Новай Зеландыі, расказала РІА «Новости» загадчыца лабараторыі аналізу лепшых міжнародных практык Інстытута Гайдара Антаніна Левашэнка.

«У некаторых краінах дробнамаштабная здабыча рассыпнога золата — прамыванне золата — магчыма, напрыклад, у якасці турыстычнага занятку або як хобі без далейшай мэты буйнога збыту», — адзначыла яна.

Так, у Калумбіі дапускаецца ручное прамыванне ў дазволеных дзяржавай аб’ёмах залатых пяскоў без выкарыстання тэхнікі. Аднак для такой дзейнасці трэба будзе зарэгістравацца ў муніцыпалітэце.

А ў Новай Зеландыі існуюць спецыяльныя адобраныя ўрадам дазволеныя ўчасткі, дзе грамадзянам можна шукаць золата ў якасці забавы або хобі ў ручаях або рэках, у тым ліку з дапамогай металашукальнікаў, рыдлёвак, кірак. Дазволу на гэта не патрабуецца.

Падобныя мерапрыемствы дапускаюцца і ў Брытанскай Калумбіі ў Канадзе (без атрымання спецыяльнага дазволу ў рэкрэацыйных мэтах), а таксама, напрыклад, у Фінляндыі — аднак на дзяржаўнай зямлі патрэбны дазвол Фінскага агенцтва па бяспецы і хімікатах.

Па даных, якія прывяла эксперт, на сёння ачагі дробнамаштабнай ручной здабычы золата можна знайсці па ўсім свеце: у Афрыцы, Азіі і Лацінскай Амерыцы ў пошуках каштоўнага металу, па падліках, штогод задзейнічаны каля 20 мільёнаў чалавек у 80 краінах.

Пры гэтым, адказваючы на пытанне, ці магчымая «залатая ліхаманка» ў свеце ў нашы дні, эксперт адзначыла: «Наўрад ці варта чакаць ажыятажу ад выпадковага масавага знаходжання золата — гэта малаверагодна, паколькі за мінулае стагоддзе моцна ўзмацніўся кантроль за землямі, ліцэнзаваннем участкаў з боку ўрадаў».

Паводле яе слоў, у адным рэгіёне Кландайк (тэрыторыя Юкон) у перыяд 1897–1899 гадоў было здабыта золата на 28,5 мільёна долараў таго часу. Гэта прыкладна 42,9 тоны — амаль у 20 разоў больш, чым здабыча таго часу ва ўсіх рэгіёнах Канады за некаторыя гады на працягу паўстагоддзя.

Прыкладна 130 гадоў назад пасля паведамлення аб выяўленні россыпаў золата пачалася «залатая ліхаманка» на рацэ Кландайк на паўночным захадзе Канады.