Збіты рэжым сну і недахоп дзённага святла могуць быць прычынамі пастаяннай санлівасці восенню, паведаміў урач аднаўленчай медыцыны, неўролаг Аляксей Маматаў, перадае «Газета.Ru».

«Першая прычына — збой рэжыму сну. Недасыпанне і пастаянна зменлівы час абуджэння могуць даваць дзённую санлівасць і стомленасць. Асобную ролю адыгрывае скарачэнне светлавога дня, якое ўплывае на цыркадныя рытмы. А другая прычына — недахоп дзённага святла: восенню чалавек праводзіць менш часу на вуліцы, а раніцай і вечарам атрымлівае менш натуральнага святла. Гэта можа ўплываць на рэжым сну і няспання, выклікаючы пастаянную санлівасць і стомленасць», — акцэнтаваў увагу неўролаг.

Паводле яго слоў, шукаць прычыну стомленасці толькі ў змене сезона няправільна, трэба ацэньваць адразу некалькі фактараў і разглядаць самаадчуванне сістэмна.

Зніжэнне фізічнай актыўнасці — гэта яшчэ адна прычына стомленасці, зазначыў эксперт.

«Чым менш руху на працягу дня, тым мацней можа адчувацца млявасць. Пры гэтым пастаянная стомленасць сама па сабе часта прымушае чалавека яшчэ менш рухацца, фарміруючы замкнёнае кола», — падкрэсліў неўролаг.

Акрамя таго, ён адзначыў, што рацыён з лішкам салодкага, выпечкі і іншай хутказасваяльнай ежы можа суправаджацца рэзкімі зменамі ўзроўню глюкозы і санлівасцю пасля яды.

Каб не адчуваць стомленасць пасля яды, спецыяліст параіў часцей выбіраць цэльназерневыя прадукты, агародніну і бабовыя, а таксама спалучаць вугляводы з бялкамі і карыснымі тлушчамі. Акрамя таго, ён рэкамендаваў выконваць парадак прыёму ежы: спачатку есці агародніну і бялковыя прадукты, а затым гарнір.

Пры гэтым эксперт падкрэсліў, што лёгкая санлівасць пасля абеду сама па сабе лічыцца нармальнай рэакцыяй арганізма. Пасля яды актывуецца парасімпатычная нервовая сістэма, якая дапамагае страваванню і выклікае расслабленне.

Сярод прычын санлівасці ўрач таксама вылучыў парушэнне работы арганізма.

«Пастаянная стомленасць можа быць звязана з жалезадэфіцытнай анеміяй, парушэннямі функцыі шчытападобнай залозы, дыябетам, апноэ сну і іншымі станамі… Сістэмны падыход пачынаецца з ацэнкі сну, харчавання, руху і псіхаэмацыянальнай нагрузкі, а пры захаванні скаргаў — з пошуку медыцынскіх прычын», — падсумаваў эксперт.