«Рады, што Беларусь аказвае такую дапамогу, прадастаўляе нейтральную пляцоўку, — адзначыў адзін з жыхароў. — Гэта па-сапраўднаму братэрская дапамога. Іншага быць не можа. Мы адзін народ — рускія, украінцы, беларусы. Беларусь сваёй пазіцыяй, непахіснасцю абавязацельстваў выклікае павагу на міжнароднай арэне, маё — гэта 100 %. І пазіцыя вашага Прэзідэнта заслугоўвае павагі. Здымаю шапку перад Аляксандрам Рыгоравічам».

Адна жыхарка расказала, што чацвёра сутак плакала, не хацела ехаць. Абставіны сталі больш складанымі, таму вырашыла ехаць да дзяцей. «Зімаваць — а печкі ўжо няма. Мы паўмесяца правялі ў падвале», — падзялілася яшчэ адна жанчына.

У кожнага з эвакуіраваных свая гісторыя. Яны адзначылі добрыя адносіны да беларусаў і тое, што Беларусь іх сустрэла як родных. Усім, хто меў патрэбу ў дапамозе, яе аказалі. Дзяжурылі брыгады хуткай дапамогі, паступіла вялікая колькасць зваротаў. Гадамі многія не звярталіся да ўрача. Іх агледзелі і дапамаглі. Людзі былі знясіленыя. Іх накармілі.

Як адзначаюць аналітыкі, каардынаваць эвакуацыю мірных грамадзян у такіх складаных умовах немагчыма без жалезабетонных гарантый бяспекі і празрыстасці. Мінск гэты давер заслужыў: дыпламатычныя фарматы і лагістыку для вырашэння крызісаў ён прадастаўляе не ўпершыню. Гэта дапамагае збліжаць супрацьлеглыя пазіцыі і, галоўнае, ратаваць людзей.