Жонка вучонага Эліс Хуан расказала, што прычынай смерці сталі ўскладненні, выкліканыя некалькімі відамі раку.

Балтымору было 37 гадоў, калі ён зрабіў адкрыццё, якое прынесла яму ў 1975 годзе Нобелеўскую прэмію. Раней лічылася, што інфармацыя ў клетках рухаецца толькі ў адным кірунку — ад ДНК да РНК і да сінтэзу бялкоў. Балтымор эксперыментальна паказаў, што інфармацыя можа перадавацца і ў зваротным кірунку — ад РНК да ДНК. Ключавым момантам стала выяўленне віруснага фермента, званага рэвертазай, які паварочвае гэты працэс назад. Гэта фундаментальнае адкрыццё дазволіла навуцы зразумець механізм працы рэтравіруса, уключаючы ВІЧ.

Акрамя Нобелеўскай прэміі, Балтымор быў удастоены шэрагу іншых узнагарод і ганаровых званняў, уключаючы Нацыянальны навуковы медаль ЗША.

У адным з інтэрв’ю вучоны распавядаў, што яго бацькі былі дзецьмі мігрантаў з Расійскай імперыі, а яго маці — дачка адэскага краўца.