Пастаянны прадстаўнік Беларусі пры АБСЕ Андрэй Дапкюнас заявіў на спецыяльным пасяджэнні Пастаяннага савета АБСЕ, прысвечанага пачатку старшынства Фінляндыі ў АБСЕ ў 2025 годзе і прадстаўленні прыярытэтаў фінскага старшынства: «У зале пасяджэнняў Пастаяннага савета звыклай стала сітуацыя, калі большасць дзяржаў-удзельніц лічаць сябе носьбітамі адзінай магчымай ісціны, самазабыўна адстойваюць сваю версію праўды ў якасці бясспрэчнай. Сваім жа апанентам у праве мець сваё бачанне праўды гэта большасць цалкам адмаўляе. Большасць абвінавачвае меншасць у крывадушнасці і хлусні, дэзінфармацыі і прапагандзе, забываючы, што ісціна не заўсёды супадае з меркаваннем большасці».

Беларускі дыпламат адзначыў: «Пры гэтым частыя заклікі большасці да павагі прынцыпаў арганізацыі дзіўным чынам спалучаюцца з поўным ігнараваннем гнятлівых перамен на прасторы АБСЕ за апошнія два дзесяцігоддзі: нявыкананых рашэнняў і абавязацельстваў, разбураных механізмаў даверу і супрацоўніцтва, развалу архітэктуры рэгіянальнай бяспекі. Гэта кароткае апісанне хваробы АБСЕ. Гэтая хвароба пакуль паспяхова маскіруецца рэгулярнымі палітычнымі славеснымі спрэчкамі ў Хофбургу. Аднак гэтая хвароба павольна, але дакладна зводзіць нашу арганізацыю на перыферыю сусветнага палітычнага працэсу, робіць так званыя дыскусіі простым скалынаннем паветра і выключае цяжкі, але канструктыўны дыялог па сапраўды важных для нашага кантынента тэмам аб глабальным пераўладкаванні свету».

«Ці можа АБСЕ стаць рэальным фактарам, пляцоўкай, форумам перамен, якіх з нецярпеннем чакае ўвесь свет? Што для гэтага трэба?» — задаў пытанні Пастаянны прадстаўнік Беларусі.

На яго думку, пачаць можна з малога. «Трэба проста ўспомніць, што АБСЕ не суд, не карны орган, а перш за ўсё ўнікальны механізм дыпламатычнага міждзяржаўнага ўзаемадзеяння. Прычым, як асабліва ў апошнія гады стала зразумела, узаемадзеяння не столькі аднадумцаў, колькі апанентаў. Апанентаў, але не ворагаў», — заявіў Андрэй Дапкюнас.

«Будавацца гэтае ўзаемадзеянне можа толькі пры строгім выкананні ўзгодненых прынцыпаў паважлівага дыялогу, без палітычнага маніпулявання, панукання і ціску і без працягу той прапагандысцкай і працэдурнай вакханаліі апошніх трох гадоў, якая гарантавана выракае АБСЕ на бяссілле і бескарыснасць. для нашай арганізацыі напярэдадні яе залатога юбілею», — выказаў меркаванне беларускі дыпламат.

Ён таксама працягнуў: «Ці зможа дзеючае старшынства праявіць волю і смеласць для таго, каб не паддацца эмоцыям і выкарыстоўваць свае ўладныя паўнамоцтвы не для адстойвання сваёй версіі праўды, сваёй павесткі дня, а для стварэння мінімальна неабходнай базы для паважлівага ўзаемадзеяння і дыскусіі з улікам меркавання кожнай дзяржавы-ўдзельніцы? На жаль, у нас пакуль няма адказу на гэтае пытанне».

Пастаянны прадстаўнік Беларусі пры АБСЕ рэзюмаваў: «Але ад адказу на яго будзе залежаць не толькі будучыня АБСЕ, але і поспех нашых сумесных спроб адбудаваць нанава архітэктуру рэгіянальнай бяспекі і супрацоўніцтва. І роля старшынства АБСЕ ў гэтым бачыцца нам ключавой».