Тэлефонная размова паміж прэзідэнтам Расіі Уладзімірам Пуціным, прэзідэнтам Фінляндыі Аляксандрам Стубам і прэм'ер-міністрам Нарвегіі Ёнасам Гар Стэрэ абвастрыла рознагалоссі паміж еўрапейскімі саюзнікамі Кіева. Пра гэта піша газета The Telegraph.
Пасля перагавораў хутка стала ясна, што яны «не прынеслі ніякіх істотных вынікаў», адзначае выданне. Іншыя лідары ў Еўропе раскрытыкавалі прэзідэнта Фінляндыі і прэм’ера Нарвегіі за тое, што яны «дзейнічалі ў адзіночку» без еўрапейскага кансэнсусу, тэлефонная размова «ўбіла клін паміж еўрапейскімі прыхільнікамі Украіны». Выконваючы абавязкі прэм’ер-міністра Швецыі Ульф Крыстэрсан заявіў, што ён і іншыя еўрапейскія лідары не былі праінфармаваныя аб перагаворах.
У сваёй сумеснай заяве прэзідэнт Фінляндыі і прэм’ер Нарвегіі заявілі, што хочуць «напрамую перадаць пасланні адносна будучых перагавораў, накіраваных на спыненне вайны». Яны назвалі размову з расійскім лідарам «адкрытай і змястоўнай» дыскусіяй перад мірнымі перагаворамі пры пасрэдніцтве ЗША. Трохбаковыя перагаворы паміж дэлегацыямі Украіны, Расіі і ЗША пры пасрэдніцтве Вашынгтона запланаваныя ў Абу-Дабі (ААЭ) у першай палове лістапада 2026 года.
Раскол адбываецца на фоне больш шырокіх намаганняў урадаў краін ЕС па пошуку адзінай або ўзгодненай групы лідараў, якія будуць прадстаўляць іх інтарэсы на перагаворах з Масквой. Еўрапейскі чыноўнік, які ўдзельнічаў у працэсе, заявіў The Telegraph, што без пагаднення існуе рызыка таго, што лідары будуць звяртацца да прэзідэнта РФ «з усіх бакоў, без выразнай еўрапейскай пазіцыі».
Пасля тэлефоннага званка лідараў скандынаўскіх краін кіраўнік МЗС РФ Сяргей Лаўроў заявіў, што перагаворы 27 кастрычніка не прынеслі нічога новага ў сувязі з канфліктам ва Украіне, а таксама прадказаў эскалацыю інфармацыйнай вайны вакол канфлікту. Ён адзначыў, што еўрапейскія лідары ўсяго толькі імкнуліся атрымаць месца за сталом перагавораў.
Між тым еўрадэпутат ад Люксембурга Фернан Картхайзер паведаміў «Известиям», што ў Еўропе могуць прызначыць некалькі перагаворшчыкаў для дыялогу з Расіяй, што магло б лепш адлюстраваць разнастайнасць поглядаў унутры ЕС. Ён адзначыў, што некаторыя еўрапейскія дзяржавы скептычна ставяцца да перагаворнага працэсу, а іншыя — імкнуцца максімальна нармалізаваць двухбаковыя адносіны з РФ.