Паводле Евангелля, Ісус Хрыстос нарадзіўся ў горадзе Віфлееме. Старазапаветныя прарокі яшчэ за некалькі стагоддзяў да гэтага ясна прадказвалі час і месца нараджэння Збавіцеля. Па распараджэнні рымскага імператара Аўгуста (Актавія) быў арганізаваны перапіс насельніцтва. Марыя і Іосіф Абручнік павінны былі ісці ў Віфлеем, каб унесці свае імёны ў спіс. Усе гасцініцы і заезныя двары Віфлеема былі перапоўненыя. Марыя і Іосіф змаглі знайсці начлег толькі ў пячоры, якая выкарыстоўваецца ў якасці хлява для жывёлы. Менавіта тут і наканавана было нарадзіцца Збавіцелю свету.

Першымі людзьмі, якія прыйшлі пакланіцца Збавіцелю сталі пастухі, якім з’явіўся анёл і паведаміў радасную вестку. Следам на паклон прыйшлі ўсходнія мудрацы-вешчуны, якіх да нованароджанага немаўля прывяла Віфлеемская зорка, якая загарэлася на небе. Яна спынілася і апусцілася зусім нізка над пячорай, дзе быў немаўля Ісус. Вешчуны пакланіліся немаўля і яго маці, а затым паднеслі падарункі: золата, ладан і смірну. Золата было прынесена Ісусу як цару, ладан — як Богу, а смірна — як смяротнаму чалавеку.

Згодна з праваслаўнай традыцыяй, перад Калядамі выконваецца Калядны (Філіпаў) пост. Пачынаецца ён 28 лістапада і доўжыцца сорак дзён да 6 студзеня ўключна. Царква вучыць, што верніку пост неабходны, каб наладзіць сябе на сустрэчу Ражджаства Хрыстова. У гэты час асаблівую ўвагу неабходна надаць сваёй душы. Добраахвотна адмаўляючыся ад скаромнай ежы і забаў, надаючы больш часу малітве і добрым справах, мы чысцім сваю душу, каб у супакаенні сустрэць самае светлае зімовае свята.

Дванаццаць наступных дзён пасля Раства называюцца святымі днямі, або Калядамі (да 17 студзеня). Пост у гэтыя дні адмяняецца. Каляды — гэта не толькі радасць і весялосць, нашы продкі на Каляды тварылі справы міласэрнасці, кіруючыся запаведзямі Збавіцеля: «Будзьце міласэрныя, як і Айцец ваш міласэрны».

Фота БелТА