Усё залежыць ад індывідуальнага стану чалавека. Пра гэта расказаў урач-псіхатэрапеўт Яўген Кульгаўчук, перадае rt.com.

Паводле яго слоў, кіраванне трымае мозг у тонусе, паляпшаючы хуткасць рэакцыі і здольнасць да шматзадачнасці. Акрамя гэтага, яно дае пачуццё кантролю і аўтаноміі, а таксама пры давядзенні навыку да аўтаматызму стварае стан патоку, працягнуў эксперт.

«Гэты стан поўнага паглыблення ў дзейнасць, калі трывожныя думкі аб будучыні і румінацыі аб мінулым знікаюць. Мозг адпачывае ад экзістэнцыянальнай трывогі, займаючыся канкрэтнай задачай тут і цяпер», — растлумачыў ён.

Спецыяліст падкрэсліў, што кіраванне можа быць формай самадапамогі: у аўтамабілі можна скідаць эмоцыі або прагаворваць праблемы ўслых, каб структураваць думкі.

Сярод мінусаў кіравання — хранічны стрэс, адзначыў псіхатэрапеўт.

«Калі чалавек праводзіць у заторах гадзіны, узровень картызолу застаецца высокім пастаянна. Гэта вядзе да раздражняльнасці, эмацыянальнага выгарання і праблем са сном», — папярэдзіў ён. Пры лішку дарогі гэта і сэнсарная перагрузка, бо мозг вымушаны фільтраваць велізарны паток візуальных і гукавых стымулаў, падзяліўся эксперт.

«У некаторых выяўляецца феномен аўтамабільнай лютасці: аўтамабіль стварае ілюзію ананімнасці і абароненай тэрыторыі і можа адыгрываць і негатыўную ролю. Гэта спрыяе рэгрэсу: дарослы выхаваны чалавек за рулём можа дазволіць сабе тыя эмоцыі, якія стрымлівае ў офісе», — дапоўніў ён.

Таксама кіраванне аўтамабілем можа стаць спосабам пазбягання: чалавек, якому дрэнна дома, можа бясконца наразаць кругі па горадзе або ехаць дадому самай доўгай дарогай, пазбягаючы вырашэння праблем, расказаў спецыяліст.

«Кіраванне ператвараецца ў праблему, калі ўзнікае амаксафобія (страх кіравання) або павышаная сітуатыўная трывога. Часта бывае пры посттраўматычным стрэсавым расстройстве (ПТСР). Пасля ДТЗ ці нават проста пасля небяспечнай сітуацыі на дарозе ў чалавека можа развіцца панічная атака за рулём», — адзначыў эксперт.

Калі чалавек выкарыстоўвае кіраванне не як спосаб перамяшчэння, а як адзіны спосаб даказаць сабе, што ён у бяспецы — гэта неўроз, дапоўніў урач.

«Калі вы ловіце сябе на тым, што баіцеся садзіцца за руль, ці, наадварот, сталі занадта агрэсіўныя і рызыкуеце — гэта прычына не ігнараваць праблему, а звярнуцца да спецыяліста, бо паводзіны за рулём часта з’яўляюцца люстэркам нашага агульнага псіхічнага стану», — падсумаваў псіхатэрапеўт.