«З дзяцінства была звязаная з зямлёй»

Яна Голубава родам з вёскі Дружылавічы Брэсцкай вобласці. У сям’і была невялікая гаспадарка, вырошчвалі буякі і маліны, таму цікавасць да працы з зямлёй цалкам вытлумачальная. «У мяне неяк з дзяцінства ўсё было звязана з вёскай, — сказала Яна. — Таму я і выбрала спецыяльнасць, звязаную з раслінаводствам, паступіла ў акадэмію на агратэхналагічны факультэт».

У Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі дзяўчына атрымала спецыяльнасць агранома. Першапачаткова ўяўляла сябе ў садаводстве — падчас вучобы праходзіла тэхналагічную практыку ў садзе. Аднак пасля заканчэння акадэміі лёс прывёў яе ў гаспадарку, дзе асноўная ўвага засяроджаная на раслінаводстве і ўборачнай кампаніі.

Кірыл Голубаў таксама скончыў БДСГА. Ён вучыўся па мэтавым накіраванні і атрымаў кваліфікацыю інжынера і 20 ліпеня прыступіў да працы. Яго жонка выйшла крыху пазней — 24 ліпеня.

Выбар месца працы для сям’і быў звязаны не толькі з прафесійнымі планамі. Кірыл родам з Барысаўскага раёна, а яго мэтавае накіраванне першапачаткова было звязанае з іншай гаспадаркай — «Зачысце». Пасля аб’яднання дзвюх гаспадарак маладога спецыяліста накіравалі ў «Вялікія Навасёлкі». Яна вырашыла паехаць за мужам. «Мяне накіравалі сюды разам з мужам. Ён быў мэтавіком у „Зачысці“, але пасля аб’яднання гаспадарак атрымалася, што цяпер мы абое працуем у „Вялікіх Навасёлках“. Ён сам родам з Барысаўскага раёна», — адзначыла Яна.

Пазнаёміліся ў акадэміі — цяпер разам працуюць

Гісторыя сям’і Голубавых пачалася яшчэ падчас вучобы. Яны пазнаёміліся ў акадэміі, а агульным захапленнем стаў спорт. «Ён футбаліст, я футбалістка», — з усмешкай кажа Яна.

Сям’ю маладыя людзі стварылі рана — абаім на той момант было па 20 гадоў. Цяпер ім трэба будзе прывыкаць не толькі да сямейнага жыцця, але і да новых прафесійных абавязкаў. Пры гэтым на працы муж і жонка практычна не перасякаюцца. У кожнага свой участак і свае задачы. «З мужам бачымся раніцай і ўвечары — у пачатку і канцы працоўнага дня. Праца мне, у прынцыпе, падабаецца. Вядома, пакуль складана, я яшчэ ўнікаю. Але з часам прывыкну, і ўсё будзе добра», — дадае яна.

Для аграрыяў цяпер асабліва напружаны перыяд — разгар уборачнай кампаніі.
Таму замест паступовага знаёмства з прафесіяй Яне давялося практычна адразу ўключацца ў вытворчы працэс.

Рабочыя будні праходзяць не ў кабінеце агранома, а на зернескладзе. Тут Яна прымае збожжа, што паступае з палёў, сочыць за яго рухам і рыхтуе справаздачнасць.

«Мая пасада — аграном у сферы раслінаводства. Цяпер усе сілы накіраваныя на ўборку збожжавых, таму я прымаю збожжа, затым складаю справаздачы пра тое, колькі паступіла і колькі сышло», — распавяла яна.

Першыя тыдні працы сталі для Яны своеасаблівым выпрабаваннем на трываласць. Для ўчарашняй студэнткі гэта першы паўнавартасны досвед працы па спецыяльнасці. Практыка ў садзе падчас вучобы была карыснай і дапамагла атрымаць базавыя навыкі, але праца ў буйной сельскагаспадарчай вытворчасці патрабуе зусім іншага рытму. «Калі параўноўваць з тэхналагічнай практыкай у садзе, тут усё інакш. Але сельская гаспадарка ёсць сельская гаспадарка — лёгка не бывае. Гэта прафесія, якая корміць усю краіну, таму адказнасць вялікая», — падкрэсліла аграном.

Спецыфіка працы маладога агранома асабліва добра адчуваецца цяпер, калі працоўны дзень напрамую залежыць ад тэмпаў уборкі. Часам даводзіцца працаваць да позняга вечара. «Працоўны дзень пачынаецца з сямі раніцы, а заканчваецца па-рознаму. Ва ўборачную даводзіцца затрымлівацца», — адзначыла яна.

Пры гэтым малады спецыяліст прызнаецца: нягледзячы на нагрузку, расчаравання пакуль няма. У калектыве яе прынялі добра, калегі дапамагаюць асвойвацца, а сама праца паступова становіцца больш зразумелай. «У калектыў улівацца заўсёды няпроста, але мне пашанцавала — людзі добрыя. Пакуль нейкіх сур’ёзных складанасцей не бачу. Адзінае — падчас уборачнай праца можа працягвацца практычна да ночы», — звяртае ўвагу Яна.

Маладых спецыялістаў тут чакаюць

У філіяле «Вялікія Навасёлкі» адзначаюць: прыход маладых кадраў асабліва важны на фоне пашырэння вытворчых плошчаў. Паводле слоў намесніка дырэктара па раслінаводстве Мікалая Голуба, гаспадарка штогод павялічвае аб’ёмы працы, таму патрэба ў кваліфікаваных спецыялістах агранамічнай службы захоўваецца. «За апошнія тры гады да нас прыйшлі чатыры маладыя спецыялісты-аграномы. Двое ўжо адпрацавалі больш за тры гады і добра сябе зарэкамендавалі», — распавёў Мікалай Голуб.

Сярод тых, хто прыйшоў у гаспадарку пасля акадэміі, ёсць і выпускнікі з выдатнымі вынікамі вучобы. Адзін з маладых спецыялістаў скончыў акадэмію з чырвоным дыпломам. Цяперашнія маладыя супрацоўнікі таксама паспелі праявіць сябе з першых тыдняў. «Яны вядуць улік, глядзяць, як арганізаваная праца, выконваюць распарадак дня, вучацца. Вядома, ва ўборачную працоўны дзень можа займаць 10–12 гадзін, але маладыя людзі не адмаўляюцца ад працы: трэба — значыць, трэба працаваць. Відаць, што гэта граматныя, ініцыятыўныя маладыя спецыялісты», — адзначыў Мікалай Голуб.

Сёння перад калектывам гаспадаркі стаіць сур’ёзная задача. Плошча збожжавых у гаспадарцы перавышае 11 тыс. га. Рапс ужо ўбраны, набірае абароты ўборка збожжавых. Паводле слоў Мікалая Голуба, ураджайнасць рапсу і збожжавых культур сёлета вышэйшая за леташнюю.

Для маладых спецыялістаў гэта адначасова і складанасць, і магчымасць хутка атрымаць той самы досвед, які немагчыма набыць толькі за партай.

Новы дом — новы этап

Пачатак працоўнай біяграфіі супаў у Голубавых з яшчэ адной важнай падзеяй — маладая сям’я атрымала арэнднае жыллё. Падтрымку ім аказала Барысаўская раённая прафсаюзная арганізацыя работнікаў аграпрамысловага комплексу. 

Цяпер у Голубавых ёсць не толькі агульная праца і сямейныя планы, але і ўласны дом, у якім паступова з’яўляецца адчуванне сапраўднага сямейнага ўкладу. Для Яны сельскае жыццё не стала нечаканасцю — яна вырасла ў вёсцы. А вось прафесійная адказнасць прыйшла разам з першым рабочым месцам. Ёй трэба будзе прайсці шлях ад выпускніцы акадэміі да самастойнага спецыяліста, які адказвае за вынік свайго ўчастка. Кірыл у гэты час асвойвае працу інжынера. Для маладой сям’і галоўнае, што гэты шлях яны праходзяць разам.

Наперадзе — гады працы, новыя задачы, памылкі і дасягненні. Сёння іх працоўны дзень пачынаецца практычна адначасова. Раніцай — гаспадарчыя клопаты і дарога на працу, затым у кожнага свае вытворчыя задачы, а ўвечары — вяртанне дадому. Так паступова складваецца іх новае жыццё, у якім вучоба ўжо засталася ззаду, а наперадзе — сапраўдная праца, адказнасць і магчымасць сваімі рукамі ўдзельнічаць у той справе, якая калісьці вызначыла іх прафесійны выбар.