Акцыя, прымеркаваная да Дня народнага адзінства, праходзіць гэтымі днямі ва ўсіх рэгіёнах краіны. Сёлета — у фармаце «моладзь — моладзі»: з навучэнцамі каледжаў вядуць нефармальны дыялог іх равеснікі. Учора такія сустрэчы адбылася ў Жлобіне — у дзяржаўным каледжы сферы абслугоўвання і ў дзяржаўным металургічным каледжы, а таксама ў Бярозе — у дзяржаўным каледжы будаўнікоў.
У Жлобіне ў якасці спікераў з маладзёжнай аўдыторыяй размаўлялі курсант Ваенна-медыцынскага інстытута Андрэй Лабко і намеснік старшыні Маладзёжнага савета пры Палаце прадстаўнікоў, галоўны спецыяліст упраўлення культуры Мінскага гарвыканкама Ганна Трухан. У Бярозе з будучымі будаўнікамі размаўлялі член маладзёжнай аналітычнай групы Рэспубліканскага грамадскага аб’яднання «Белая Русь» Уладзіслава Шаціла і член РГА «Патрыёты Беларусі» Кацярына Юхнель.
За акадэмічную гадзіну нефармальнай размовы навучэнцы паглыбіліся ў мінулае, правялі паралелі з сучаснасцю, выбудавалі арыенціры на будучыню, а таксама проста атрымалі задавальненне ад стасункаў, конкурсаў і смачных сакавітых яблыкаў.
«Нам цікава пагутарыць з аднагодкамі, пачуць іх меркаванне, падзяліцца сваімі думкамі, упэўніцца, што мы разам глядзім у адным кірунку, разам будуем краіну сваёй будучыні. Мы пабывалі ўжо ў Брэсцкай вобласці, там быў вельмі цёплы прыём. Мы падкрэсліваем, што мы — не лектары, не выкладчыкі і нават не старэйшыя таварышы, а аднадумцы і сябры», — адзначыла Ганна Трухан.
Камандны квіз, музычныя рэбусы, здымка відэапрывітання са Жлобіна ўсім удзельнікам акцыі — час праляцеў незаўважна.
Будучы пекар-кандытар са Жлобіна Дар’я Ступакова ўпэўнена, што такія гістарычныя падзеі і знакавыя даты павінен памятаць кожны. «Адзінства — гэта тая сіла, якая дапамагла розным пакаленням беларусаў пераадолець страшныя выпрабаванні і з годнасцю прайсці ваенныя гады.
Нам нельга забываць гісторыю сваёй краіны, важна ведаць, адкуль нашы карані і дзякуючы каму мы жывём і развіваемся ў такіх умовах, калі для нас адкрыты ўсе магчымасці», — сказала яна. «Адчуваю гонар за нашых людзей. А калі ў горадзе бачыш твары нашых тытулаваных спартсменаў на білбордах, цяпло на душы становіцца», — цытуе дзяўчыну БелТА.
Даніла Шапавалаў вучыцца ў Жлобіне на другім курсе на электраманцёра па абсталяванні і рамонце электрасетак. «На маю думку, Дзень народнага адзінства мае вялікае значэнне. Адзінства — гэта не толькі дата ў календары, а частка штодзённага жыцця нашых людзей, беларусаў. Мы заўсёды ўсе разам. І я абраў для сябе такую рабочую прафесію, якая нясе карысць людзям. Для мяне важна, што вынік такой працы бачны адразу. Калі рамантую праводку або збіраю шчыток, разумею, што ад гэтага залежаць камфорт і выгода ў нечым доме, кватэры. І так кожны з нас, калі будзе дакладна і якасна выконваць свае абавязкі (пячы хлеб, будаваць дамы), уносіць уклад у развіццё краіны. У гэтым таксама наша адзінства», — падзяліўся ён.
Будучы тэхнік-электронік са Жлобіна Іван Кажамякін лічыць, што дата 17 верасня ў чарговы раз даказвае — праз душу беларусаў мяжу не пракладзеш: «Мы зможам захаваць адзінства, толькі калі не забудземся на свае карані. Беларус, дзе б ён ні быў, заўжды застаецца беларусам. Частка маіх сваякоў жыве ў іншай краіне, адкуль родам дзядуля. Але нават тысячы кіламетраў не спыняюць ад рэгулярных паездак на Радзіму, сустрэч, свят. Беларусь — яна ў сэрцы, у калыханках мамы, у традыцыях і роднай мове. Такое проста так не разрэзаць і не падзяліць».
У Бярозаўскім дзяржаўным каледжы будаўнікоў тэма 17 верасня гучала з асаблівым сэнсам — менавіта тут быў створаны польскі канцэнтрацыйны лагер «Бяроза-Картузская». Гістарычныя падзеі знаходзяць жывы водгук у моладзі, якая фарміруе сваё разуменне адзінства праз памяць аб мінулым.
«Дзень народнага адзінства — сапраўды важнае свята для ўсіх беларусаў. Яно нагадвае нам, што сіла ўзнікае там, дзе ёсць аб'яднанне. Калі людзі рухаюцца да адной мэты, калі глядзяць у адным кірунку, становіцца прасцей дасягаць вынікаў і будаваць тую будучыню, якая нам цікава і важна. Моладзь адыгрывае вялікую ролю ў захаванні гістарычнай памяці і фарміраванні грамадскіх каштоўнасцяў, — сказала sb.by навучэнка каледжа Патрыцыя Красаўцава. — Сёння ў нас ёсць доступ да вялізнай колькасці інфармацыі, і гэта дапамагае лепш разумець гісторыю сваёй сям'і, сваіх продкаў. Многія дзяўчаты і хлопцы з гонарам носяць свае прозвішчы, цікавяцца каранямі, даведваюцца аб тым, праз якія выпрабаванні праходзілі іх родныя. Гэта фарміруе павагу да мінулага і адказнасць за будучыню. Што датычыцца каштоўнасцяў, якія павінны вызначаць развіццё краіны, на мой погляд, самае важнае — узаемная павага. Старэйшае пакаленне павінна чуць моладзь, а маладыя людзі — прыслухоўвацца да старэйшых. У кожнага ёсць свой досвед, свае веды, і толькі ў дыялогу можна знайсці правільныя рашэнні. Свет, стабільнасць, павага — гэта тое, што робіць грамадства моцным і згуртаваным.
