Біёлаг парэкамендаваў сабраных смаўжоў змясціць у ёмістасць з моцным салявым растворам ці абліць кіпенем
Ручны збор шкоднікаў, выкарыстанне салявога раствору або самаробных пастак — адны з самых эфектыўных спосабаў знішчэння іспанскага смаўжа, паведаміў біёлаг Дзмітрый Сафонаў, перадае РІА «Новости».
«Наконт іспанскіх смаўжоў — з імі, сапраўды, трэба змагацца. Гэта агрэсіўны завозны, гэта значыць інвазіўны, шкоднік. Самы лепшы спосаб — безумоўна, ручны збор, гэта самы эфектыўны метад», — расказаў эксперт.
Смаўжа можна збіраць толькі ў пальчатках! Слізь, якая выдзяляецца іспанскім смаўжом, можа змяшчаць бактэрыі (у тым ліку лістэрыі), шкодныя і для людзей, і для дамашніх жывёл.
Аднак, як адзначыў біёлаг, проста сабраць малюскаў і выкінуць іх за плот недастаткова.
«Сабраных смаўжоў лепш за ўсё змясціць у ёмістасць з якім-небудзь моцным салявым растворам. Ну, і, зразумела, абліць іх кіпенем», — дадаў ён.
Пасля знішчэння лепш закопваць, каб яны не заставаліся ў якасці ежы для астатніх смаўжоў і каб не ствараць пагрозы дамашнім жывёлам.
Лепш за ўсё збіраць іх увечары, пасля захаду сонца, калі смаўжы знаходзяцца на піку сваёй актыўнасці, або ў перыяд павышанай вільготнасці — раніцай ці пасля дажджу, калі надыходзяць самыя спрыяльныя для іх умовы.
Біёлаг дадаў: ёсць і іншы спосаб лавіць іспанскіх смаўжоў — скарыстацца папулярнымі самаробнымі пасткамі.
У апошнія гады садаводы-агароднікі ўсё часцей сутыкаюцца з новым для нашай прыроды шкоднікам — іспанскім смаўжом (arion vulgaris). Гэты буйны малюск некалі жыў толькі ў асобных раёнах Пірэнейскага паўвострава, але за некалькі дзесяцігоддзяў распаўсюдзіўся па ўсёй Еўропе, а цяпер сустракаецца і ў нас. Смаўжы лёгка прыстасоўваюцца да новых умоў, не баяцца прахалоднага клімату і хутка захопліваюць усё новыя тэрыторыі.
Біялагічныя асаблівасці
Arion vulgaris адносіцца да сямейства Arionidae. Гэта буйны наземны бруханогі малюск без ракавіны, цела якога можа дасягаць 12–15 см у даўжыню. Афарбоўка вар’іруецца ад ярка-аранжавай да бура-карычневай, што і дало падставу называць яго рыжым смаўжом. Паверхня яго цела пакрытая сліззю, якая абараняе ад перасыхання, інфекцый і драпежнікаў.
У адрозненне ад многіх мясцовых відаў, іспанскія смаўжы актыўныя не толькі ў цёплае надвор’е, але і ў халаднаватыя, дажджлівыя дні. Яны вядуць начны лад жыцця, а днём хаваюцца пад лісцем, у траве, пад дошкамі або камянямі. Сілкуюцца галоўным чынам мяккімі часткамі раслін — лісцем, парасткамі, пладамі, але могуць есці і перагной, рэшткі хмызняку, што гніюць, — гэта дапамагае ім выжываць у любых умовах.
Размнажаюцца малюскі вельмі хутка. Кожная дарослая асобіна здольная за сезон адкласці да 400–500 яек — напаўпразрыстых белых або жаўтлявых шарыкаў. Яйкі вынослівыя і добра зімуюць у глебе, што значна ўскладняе барацьбу з імі.
Небяспека іспанскіх смаўжоў для чалавека
Прамой пагрозы жыццю або здароўю людзей смаўжы не нясуць — яны не кусаюцца і не джаляць. Аднак рызыка для чалавека ўсё ж ёсць.
На целе малюска могуць знаходзіцца ўзбуджальнікі небяспечных для людзей паразітарных захворванняў — лічынкі нематод або патагенныя бактэрыі, якія захоўваюцца ў слізі. Калі слізь трапляе на гародніну, ягады ці зяленіва, яе трэба старанна змываць перад ужываннем, інакш існуе рызыка заражэння.
Смоўж можа ўскосна паўплываць на здароўе чалавека праз забруджванне крыніц вады, калі зблізку вадаёмаў ёсць вялікія нашэсці малюскаў і прадуктаў іх раскладання. Таму ў рэгіёнах, дзе гэты від ужо распаўсюджаны, важна выконваць санітарныя меры — прыбіраць смаўжоў з участку, не ўжываць у ежу без папярэдняга мыцця гародніну і садавіну, якія ўпалі на зямлю, і сачыць за чысцінёй градак.
