У Беларусі рэалізуецца нацыянальная стратэгія «Актыўнае даўгалецце — 2030». Дакумент датычыцца розных сфер грамадскага жыцця пажылых людзей і накіраваны на іх развіццё. «Адным з найважнейшых кірункаў дадзенай работы з’яўляецца сацыяльная ўключанасць старэйшага пакалення ў жыццё грамадства, у тым ліку шляхам удзелу ў валанцёрскай дзейнасці. За гэтыя гады мы пераканаліся, што для нашага старэйшага пакалення няма перашкод для актыўнага і цікавага жыцця. Нашы сярэбраныя валанцёры кажуць, што жыццё на пенсіі толькі пачынаецца. Паводле апошняга даследавання Белстата доля пажылых грамадзян, уцягнутых у розныя віды валанцёрскай дзейнасці, складае ў нашай краіне больш за 15 %. Што датычыцца арганізаванага валанцёрскага руху, то яно сканцэнтравана ў тэрытарыяльных цэнтрах сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. На сённяшні момант пры 146 тэрытарыяльных цэнтрах нашай краіны створаны валанцёрскія атрады, у якіх працуюць больш за 6 тыс. сярэбраных валанцёраў. Прыемна, што за год колькасць такіх неабыякавых людзей вырасла на 20 %», — расказаў Мікалай Арол. 

У лідарах па колькасці валанцёраў Віцебская і Мінская вобласці. «У нас ёсць партрэт сярэднестатыстычнага сярэбранага валанцёра. Гэта жанчына ўзростам каля 70 гадоў. Пры гэтым малодшы ўзрост сярэбраных валанцёраў — 58 гадоў, а самаму старэйшаму валанцёру сёлета споўнілася 95 гадоў. Ён пражывае ў Гродзенскай вобласці і, нягледзячы на свой узрост, з’яўляецца актыўным удзельнікам розных праектаў у тым ліку па дапамозе дзецям-сіротам, інвалідам, а таксама ўдзельнікам розных мерапрыемстваў патрыятычнай накіраванасці», — праінфармаваў намеснік начальніка галоўнага ўпраўлення. 

Важным кірункам у валанцёрстве з’яўляецца ўдзел у рабоце аддзяленняў дзённага знаходжання для пажылых людзей. «Практычна палова заняткаў у гэтых аддзяленнях арганізаваныя менавіта валанцёрамі як сярэбранага ўзросту, так і маладымі людзьмі. Добраахвотнікі прыходзяць у створаныя там клубы, гурткі і навучаюць пажылых, напрыклад, лічбавай камп’ютарнай граматнасці, у тым ліку ў анлайн-фармаце, дзейнічаюць таксама моўныя курсы, заняткі па маляванні, спевах, танцах, развіваюцца фотамастацтва, даступная фізічная культура і дэкаратыўна-прыкладная творчасць. Нашы сярэбраныя валанцёры працуюць у гэтых аддзяленнях па прынцыпе „Роўны навучае роўнага“. Гэта вельмі важна для людзей такога ўзросту», — адзначыў Мікалай Арол. 

Самым масавым кірункам для валанцёраў сярэбранага ўзросту з’яўляецца дапамога адзінокім пажылым людзям, якія страцілі рухальную актыўнасць, а таксама якія знаходзяцца ў цяжкай жыццёвай сітуацыі. «Яны пасільна дапамагаюць у сацыяльна-бытавых пытаннях. Але самае галоўнае для нашых падапечных — гэта, вядома, увага і маральная падтрымка. Важна, што ёсць каму прыйсці, патэлефанаваць, пацікавіцца станам, падзяліцца навінамі. Нашых пажылых людзей, асабліва адзінокіх, гэта вельмі натхняе і робіць іх жыццё больш напоўненай і шчаслівай. Таксама валанцёры сярэбранага ўзросту ўдзельнічаюць у іншых кірунках сацыяльна значнай дзейнасці — гэта разнастайныя экалагічныя праекты, прыборка воінскіх пахаванняў, раздача ў сельскай мясцовасці брашурак па выкананні правілаў пажарнай бяспекі. Цікавяцца яны і краязнаўствам, сацыяльным турызмам, экскурсіямі, работай з дзецьмі, напрыклад, у нас ёсць праект „Бабуля на гадзіну“. У такіх праектах занята каля чвэрці нашых сярэбраных валанцёраў», — падкрэсліў ён.