Паводле яго слоў, для таго каб выпусціць новае лякарства і аддаць яго на рэалізацыю, патрабуецца не адзін год. «Напэўна, менш за тры гады такі цыкл ніколі не займаў», — растлумачыў ён. Паколькі ў працэсе распрацоўкі прэпарату, акрамя вывучэння стабільнасці гатовай формы, падбіраецца асаблівы састаў кампанентаў, якія сумяшчальныя між сабой і могуць забяспечыць лякарству стабільнасць. Усе гэтыя кампаненты трэба папярэдне закупіць, праверыць фармацэўтыка-тэхналагічныя характарыстыкі кожнага інгрэдыенту (і дапаможных матэрыялаў, і актыўных фармацэўтычных субстанцый).

«Пасля таго, як мы атрымаем гатовы прадукт, мы распрацоўваем методыкі кантролю якасці. Лекавы прэпарат закладваецца для выпрабаванняў стабільнасці, каб мы былі ўпэўнены, што ён будзе адпавядаць патрабаванням якасці на працягу ўстаноўленага тэрміну прыдатнасці», — растлумачыў спецыяліст.

Затым ідзе даволі працяглая працэдура дзяржаўнай рэгістрацыі медыцынскага прэпарату. Дзяржэксперты на падставе прадстаўленай дакументацыі робяць заключэнне аб магчымасці допуску такога прэпарату на рынак Беларусі. Акрамя тэарэтычнай экспертызы, ацэньваецца таксама якасць прадукту, гэта адбываецца ў дзяржлабараторыях.

«Пасля атрымання станоўчых заключэнняў экспертаў (гэта і фармаколагі, і фармацэўты) выносіцца рашэнне аб рэгістрацыі. І толькі пасля гэтага мы можам выпускаць прадукцыю ў абарот, — сказаў Сяргей Марчанка. — Як гаварылі ў старажытнасці, любое лякарства ёсць атрута: усё залежыць толькі ад яе колькасці. Таму і патрабаванні, якія прад’яўляюцца да такіх прадуктаў, павінны быць максімальна ўсёабдымнымі, каб забяспечыць бяспеку пацыентаў і гарантаваць ім якасць прадукту».