Спецыялісты прааналізавалі даныя 4400 дарослых удзельнікаў даследавання Sleep Heart Health Study. Яны ацэньвалі шэсць характарыстык сну і іх сувязь з агульнай смяротнасцю, а таксама асобна вывучылі рызыку смерці ад сардэчна-сасудзістых захворванняў у 3800 чалавек.

Даследчыкі выдзелілі 64 магчымыя спалучэнні здаровых і неспрыяльных характарыстык сну. Такі падыход дазволіў высветліць, якія асаблівасці начнога адпачынку больш за ўсё звязаны з працягласцю жыцця.

Аказалася, што найбольш важнымі фактарамі былі бесперапыннасць сну і яго час. 

Людзі са стабільным рэжымам і менш перарывістым сном мелі ніжэйшую рызыку смерці ад любых прычын. Пры гэтым час сну аказаўся найбольш устойліва звязаны з рызыкай смерці ад сардэчна-сасудзістых захворванняў.

Удзельнікі, у якіх адначасова назіралася некалькі неспрыяльных характарыстык сну, мелі найбольш высокую прагназаваную рызыку смерці на працягу дзесяці гадоў.

Дадатковы аналіз паказаў, што негатыўныя асаблівасці сну ў асноўным дзейнічалі незалежна адзін ад аднаго, а іх уплыў назапашваўся. То-бок значэнне мае не толькі працягласць начнога адпачынку, але і яго рэгулярнасць, бесперапыннасць і іншыя характарыстыкі.

Аўтары лічаць, што для падтрымання здароўя важна ўлічваць якасць сну ў цэлым, а не арыентавацца выключна на колькасць гадзін, якія чалавек спіць.

Таксама даследчыкі высветлілі, што хуткая хадзьба звязана са зніжэннем рызыкі заўчаснай смерці.

Імі было ўстаноўлена, што хуткая хадзьба аказалася звязана са зніжэннем рызыкі заўчаснай смерці на 23 працэнты, прычым значэнне мела не толькі колькасць пройдзеных крокаў, але і хуткасць руху. Да такой высновы прыйшлі вучоныя з Нарвежскага ўніверсітэта прыродазнаўчых і тэхнічных навук, вынікі даследавання якіх апублікаваныя ў часопісе JAMA Network Open.

Спецыялісты прааналізавалі даныя больш за 4000 брытанскіх дзяржаўных служачых, сярэдні ўзрост якіх складаў каля 70 гадоў. Удзельнікі рэгулярна праходзілі медыцынскія абследаванні, а пасля даследчыкі вымяралі хуткасць іх хадзьбы і колькасць крокаў у хвіліну з дапамогай спецыяльных прылад.

Высветлілася, што больш высокая хуткасць хадзьбы была звязана са зніжэннем рызыкі смерці ад любых прычын на 23 працэнты. Пры гэтым у людзей, якія рабілі больш крокаў у хвіліну, рызыка аказалася ніжэйшай толькі на 17 працэнтаў.

Важна, што гэта сувязь захоўвалася нават пасля ўліку агульнай колькасьці крокаў за дзень. 

Гэта азначае, што для ацэнкі магчымай карысці хадзьбы мае значэнне не толькі пройдзеная адлегласць, але і тэмп руху.

Па меркаванні спецыялістаў, хуткая хадзьба можа быць паказчыкам добрага фізічнага стану. Людзі з меншай колькасцю хранічных захворванняў звычайна здольныя рухацца хутчэй, тады як пагаршэнне здароўя нярэдка суправаджаецца запаволеннем хадзьбы.

Аўтары падкрэслілі, што даследаванне выявіла сувязь, але не даказала, што павелічэнне хуткасці хадзьбы само па сабе падаўжае жыццё. Тым не менш спецыялісты раяць па магчымасці паступова павышаць прывычны тэмп прагулак.

А вось рэгулярны дзённы сон, лічаць спецыялісты, можа павышаць рызыку смерці ў пажылых людзей.