Паводле даных следства, абвінавачаны нападаў на дзяўчынак-падлеткаў з мэтай згвалтавання і забойства, задавальняючы такім чынам сэксуальную цягу. Ён дзейнічаў у дзённы час, калі бацькі былі на працы, а школьніцы вярталіся дадому адны. Перамяшчаючыся пешшу па кварталах шматпавярховай забудовы, мужчына высачваў найбольш далікатных ахвяр і заходзіў услед за імі ў пад’езды. Пры нападзе прымяняў удушэнне, у большасці выпадкаў пагражаў нажом і наносіў удары. У двух выпадках учыненню забойстваў перашкодзілі жыхары, якія выйшлі з кватэр і вымусілі злачынцу схавацца. Тыя, хто выжыў пацярпелыя, пасля пазналі мужчыну.

Падобны матыў, час, месца і спосаб учынення злачынстваў дазволілі праваахоўнікам вылучыць версію аб тым, што гэта справа рук аднаго чалавека. У ходзе экспертных даследаванняў біялагічных слядоў спецыялісты вылучылі генатып аднаго і таго ж асобы. Аднак асоба злачынцы доўгі час заставалася неўстаноўленай.

У 2001 годзе мужчына быў асуджаны за два эпізоды нападаў на дзяўчат. Пры іх учыненні ён не спрабаваў пазбавіць пацярпелых жыцця, таму праваахоўнікі не звязалі яго з забойствамі па цяперашняй справе. Боязь выкрыцця з-за папярэдняй судзімасці, а таксама распаўсюджванне сістэм відэаназірання і дамафонаў вымусілі абвінавачанага спыніць злачынную дзейнасць. Ён стаў весці зачынены лад жыцця і не прыцягваў увагі, аднак у пачатку 2025 года трапіў у поле зроку органаў унутраных спраў.

Акрамя вынікаў ДНК-даследаванняў, у ходзе папярэдняга следства атрыманы і іншыя доказы, якія выкрываюць абвінавачанага.

Крымінальная справа знаходзілася ў вытворчасці галоўнага следчага ўпраўлення Следчага камітэта. У Генеральнай пракуратуры расследаванне прызналі ўсебаковым, поўным і аб’ектыўным. Дзеянні абвінавачанага кваліфікаваны па артыкулах Крымінальнага кодэкса 1960 і 1999 гадоў. Мера стрымання ў выглядзе заключэння пад варту пакінута без змянення.

Ягор ЧУРЫК