Першае правіла датычыцца мікраклімату. Работадаўца абавязаны забяспечыць кантроль кандыцыянавання працоўных зон. Для гэтага варта ўстанавіць кандыцыянеры і вентылятары, а таксама наладзіць работу прыточна-выцяжной вентыляцыі.

Таксама варта арганізаваць бесперабойны доступ да чыстай пітной вады. Вада павінна знаходзіцца ў крокавай даступнасці і мець пакаёвую тэмпературу або быць злёгку ахалоджанай. Пры выкананні гігіенічных нарматываў ролю пітной можа выконваць праточная вада.

Для аднаўлення сіл неабходна ўладкаваць спецыяльныя прахалодныя памяшканні. Тэмпература ў зонах адпачынку павінна падтрымлівацца на ўзроўні ад плюс 18−20 градусаў. У асобных выпадках, напрыклад пры працы ў полі, магчыма ўстаноўка сонцаахоўных навесаў.

«Пры выкананні работ на адкрытым паветры неабходна забяспечыць супрацоўнікаў сродкамі індывідуальнай абароны: галаўнымі ўборамі і спецвопраткай з дыхаючых тканін», — падкрэслілі ў ведамстве.

У працоўны рэгламент неабходна ўвесці дадатковыя перапынкі для адпачынку, якія не будуць замяняць сабой абедзенны перапынак. Такія тэхналагічныя паўзы ўключаюцца ў рабочы час і падлягаюць аплаце.

Для мінімізацыі цеплавога ўздзеяння неабходна змяніць графік выканання работ на адкрытым паветры. Напрыклад, дарожныя работы або работы на будаўнічых аб’ектах варта пераносіць на раніцу ці вячэрні час.