У Мінпрацы адзначылі, што ў спякоту работадаўца павінен стварыць бяспечныя ўмовы працы згодна з санітарнымі нормамі.

Для сядзячай працы з нязначнымі фізічнымі нагрузкамі тэмпература на рабочым месцы не павінна перавышаць 25,1-28 градусаў (офісныя супрацоўнікі, прафесіі ў гадзіннікавай і швейнай вытворчасцях, работнікі медыцынскіх устаноў і адукацыі, праграмісты, архітэктары, дыспетчары і г. д.). Для больш рухомай працы, звязанай з некаторымі фізічнымі нагрузкамі, 24,1-28 градусаў. Да такіх работнікаў адносяцца кантралёры, майстры ў розных вытворчасцях, аграномы, гіды, прадаўцы нехарчовых тавараў, работнікі мытні, міліцыі і г. д.

Для працы, якая патрабуе пастаяннай хадзьбы, пэўнай фізічнай нагрузкі і перасоўванняў прадметаў вагой да 1 кг стоячы ці седзячы, аптымальная тэмпература складае 22,1-27 градусаў. Гэта наладчыкі, станочнікі, прадаўцы харчовых тавараў, вадзіцелі бульдозераў, раслінаводы, рыбаводы і г. д. Калі праца патрабуе ўмераных фізічных нагрузак і перамяшчэння цяжараў да 10 кг, тэмпература не павінна перавышаць 21,1-27 градусаў (работнікі будаўнічай галіны, жывёлаводы, зваршчыкі, работнікі па абслугоўванні чыгуначных пуцей і рамонце аўтадарог і г. д.). 

Пры пастаянным перамяшчэнні цяжараў і значных фізічных намаганнях тэмпературны рэжым складае 20,1-26 градусаў (кавалі, работнікі сельскай гаспадаркі, вальшчыкі лесу, бетоншчыкі, муляры, грузчыкі і г. д.). У міністэрстве звярнулі ўвагу, што канкрэтныя тэмпературныя рэжымы пазначаны ў адпаведных санітарных нарматывах. 

У ведамстве адзначылі, што ў гарачае надвор’е павінен быць забяспечаны кантроль за кандыцыянаваннем рабочых зон. Для гэтага варта ўстанавіць кандыцыянеры і вентылятары, а таксама наладзіць работу прытокава-выцяжной вентыляцыі.

Важна арганізаваць бесперабойны доступ да чыстай пітной вады. Вада павінна знаходзіцца ў крокавай даступнасці і быць пакаёвай тэмпературы або злёгку астуджанай. Пры захаванні гігіенічных нормаў ролю пітной вады можа выконваць праточная вада.

Для аднаўлення сіл варта ўладкаваць спецыяльныя прахалодныя памяшканні, дзе тэмпература павінна падтрымлівацца на ўзроўні 18-20 градусаў. У асобных выпадках магчыма ўладкаванне сонцаахоўных навесаў, асабліва пры рабоце на адкрытым паветры.

Пры выкананні работ па-за памяшканнямі неабходна забяспечыць супрацоўнікаў сродкамі індывідуальнай абароны: галаўнымі ўборамі і спецвопраткай з «дыхаючых» тканін. 

У працоўны рэгламент варта ўвесці дадатковыя перапынкі для адпачынку, якія не замяняюць абедзенны перапынак. Гэтыя тэхналагічныя паўзы ўключаюцца ў працоўны час і падлягаюць аплаце.

Для мінімізацыі цеплавога ўздзеяння рэкамендуецца зрушыць графік выканання работ на адкрытым паветры. Напрыклад, дарожныя работы або работы на будаўнічых аб’ектах варта пераносіць на раннюю раніцу ці вячэрні час.