Сёння — дзень Хатынскай трагедыі. Адна з тых жалобных дат, якія не лечыць час. Колькі б гадоў ні мінула — боль не сціхае. І сэрца ў гэты дзень рвецца ад болю і імкнецца ў Хатынь. Каб папрасіць прабачэння ў тых, хто згарэў у тым страшным полымі, каб успомніць іх пайменна. Каб чарговы раз паклясціся ім і самім сабе, што зробім усё, каб ніколі больш «у віхуры пажараў жыццё не ўмірала»...