Мерапрыемства прайшло пры падтрымцы Міністэрства культуры. Паказ фільмаў выпускнікоў Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў адбыўся ў кінатэатры «Перамога» ўпершыню. У праграме мерапрыемства работы маладых рэжысёраў Ганны Глухатко, Мікіты Лахматава і Элана Лыскова.

Ганна Глухатко прадставіла свой дакументальны нарыс «Дыханне пакаленняў» пра беларускае танцавальнае жыццё і месца сучаснай моладзі ў гэтай сферы. «Гэта не пра хобі, забавы або спорт. Фільм аб тым, як людзі знаходзяць сэнс у нечым большым. Яны ўзаемадзейнічаюць пры дапамозе рухаў, а не слоў — гэта партрэт пакалення, якое жыве сваёй справай», — рэзюмавала яна.

Выпускніца падкрэсліла, што ў Беларусі шмат таленавітых рэжысёраў, якія ствараюць дастойныя работы нават у рамках Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў. Ганна Глухатко таксама адзначыла, што ў будучым ёй хацелася б бачыць больш кінакарцін на розныя маладзёжныя тэмы.

Работа Мікіты Лахматава пад назвай «Вернасць вытокам» прысвечана плёначнай фатаграфіі ў Беларусі. «Сёння ў кожнага ў кішэні ёсць тэлефон, і мы можам зрабіць тысячы здымкаў за кароткі час. Аднак героі майго фільма выбіраюць складаны працэс, які надае іх фатаграфіям асаблівую каштоўнасць і патрабуе высокай якасці», — растлумачыў ён.

На думку маладога рэжысёра, для айчыннага кіно найбольш цікавая тэма — багатая і разнастайная гісторыя Беларусі. Сам Мікіта Лахматаў плануе займацца ігравым кіно, ствараючы мастацкія фільмы з загадзя прапісаным сюжэтам, сцэнарыем і прафесійнымі акцёрамі.

«Я хачу здымаць карціны для шырокай аўдыторыі, якія будуць цікавыя ўсім гледачам. Мяне прывабліваюць розныя тэмы і жанры, і я не збіраюся сябе абмяжоўваць. У прыватнасці, цікава было б расказаць пра гістарычныя падзеі, уключаючы Вялікую Айчынную вайну, даследаваць жыццё ў тыле і акупацыі, зняць фільм пра вайну, у якім не будзе выстралаў. Я думаю, маладыя спецыялісты могуць падысці да гэтай тэмы з новай перспектывай, адрознай ад папярэдніх інтэрпрэтацый», — падзяліўся выпускнік сваімі планамі на будучыню.

«Элегія» — пра духоўнае абуджэнне, якое пачынаецца з аднаго важнага пытання. Напрыклад, навошта я жыву? Яго трэба задаваць вельмі сур’ёзна, і адказ прысутнічае ў фільме«, — расказаў аб сваёй дыпломнай рабоце Элан Лыскоў.

У будучым ён будзе імкнуцца ўнесці свой уклад у мастацтва, развіваючыся і дапамагаючы такім чынам іншым. «У беларускім кіно заўсёды ёсць пра што пагаварыць. Але чым характарызуецца класіка? Яна натхняе чалавечы дух і дапамагае расставіць усё на свае месцы. У свеце становіцца важным запаволіць тэмп і з любоўю паглядзець на асяроддзе, убачыць сваіх блізкіх і сябе», — адзначыў малады рэжысёр.