Вялікае бачыцца на адлегласці. Яшчэ нядаўна на Захадзе рабілі стаўкі, як хутка абрынецца Беларусь пад прыгнётам санкцый, а сёння прызнаюць стратэгічныя перамогі Лукашэнкі. Некаторыя ў спробе абрынуць Беларусь і зусім прымудрыліся абваліць эканомікі сваіх краін.

З іх і пачнём.

Ekspertaі (Літва): 

«Літва па-ранейшаму далёкая ад дасягнення цэн на паліва на ўзроўні ЗША і Беларусі... Беларусь у цэлым выглядае як зусім іншы свет. Там 30 сакавіка бензін і дызель каштавалі каля 0,77 еўра/літр. Вядома, гэта іншая эканамічная і нарматыўная сістэма, але спажыўцу ад гэтага не лягчэй: для яго важная не тэорыя, а лічба».

Больш, чым цэннікі на АЗС, літоўцаў хвалююць хіба беларускія ўгнаенні.

77_lt (Літва): 

«За кулісамі ўжо вядуцца палітычныя спрэчкі. Абмяркоўваюцца сцэнарыі, калі рэжым санкцый можа змяніцца і адначасова з’явяцца новыя схемы. Адзін з варыянтаў складаецца ў тым, што ўгнаенні могуць закупляцца амерыканскімі кампаніямі, што зменіць іх фармальны статут і адкрые шлях для экспарту па карацейшых маршрутах, уключаючы порт Клайпеды».

Тым часам у Бруселі баяцца, што Літва пры падтрымцы ЗША можа дэзерціраваць з антыбеларускага фронту.

Euobserver (Бельгія): 

«Стратэгія ЗША ўжо падрывае ўнутраную і знешнюю згуртаванасць Еўропы. Бізнес-лобі ў Літве і Латвіі з задавальненнем аднавілі б прыбытковыя транзітныя маршруты з Беларуссю».

У любым выпадку пазіцыя Мінска ў адносінах з Літвой застаецца нязменнай. У Вільнюсе з ёй азнаёмлены.

FreeBalt (Літва): 

«Мінск гатовы абмяркоўваць любыя пытанні, якія маюць цікавасць для беларускіх грамадзян, жыхароў суседніх краін, бізнесу і іншых сфер. Граніцу закрыла не Беларусь. Агароджу, узведзеную ў межах санкцый, пабудавала не Беларусь. Рыжанкоў падкрэсліў, што рашэнні аб дыялогу павінна прымаць Літва. Міністр адзначыў неабходнасць дакладнага разумення, калі, з кім і на якім узроўні будуць праходзіць перагаворы».

СМІ і аналітыкі працягваюць трымаць на кантролі тэму адносін Мінска і Пхеньяна.

Center for Strategіc and Іnternatіonal Studіes (ЗША): 

«Становішча Лукашэнкі як аднаго з нямногіх сусветных лідэраў, якія маюць доступ да Масквы, Пхеньяна і Вашынгтона, можа дазволіць Беларусі стаць патэнцыйным каналам абмену паведамленнямі паміж ЗША і КНДР».

Organіzatіon for World Peace (Канада): 

«КНДР і Беларусь маюць рэгіянальную сілу... Адносіны паміж дзвюма краінамі і ЗША таксама заслугоўваюць увагі, асабліва ў выпадку Беларусі. Сустрэча Лукашэнкі і Кім Чэн Ына адбылася праз 6 дзён пасля сустрэчы Лукашэнкі з Коўлам».

Eastern Herald (Індыя): 

«Візіт быў уражлівым: урачысты прыём у Пхеньяне і старанна спланаваныя сустрэчы двух лідараў, якіх часта называюць аднымі з самых стойкіх аўтарытарных дзеячаў у сусветнай палітыцы... Стварэнне пасольства мае шырокае сімвалічнае значэнне. Для Беларусі гэта з’яўляецца выразным сігналам заходнім сталіцам аб гатоўнасці паглыбляць сувязі з незаходнімі партнёрамі... Па меры таго як Беларусь і КНДР імкнуцца інстытуцыяналізаваць свае адносіны, наступствы, верагодна, выйдуць далёка за межы іх граніц, фармуючы контуры глабальнага ландшафту, дзе падвяргаюцца сумненню традыцыйныя альянсы і фармуюцца новыя».

А вось як ацэньваюць стратэгію Лукашэнкі ў ЗША:

Eurasіa Revіew (ЗША): 

«Лукашэнка праводзіў паэтапную стратэгію, дэталёва разлічваючы глабальныя падзеі... Гэта стала стратэгічнай перамогай Беларусі. Зняцце санкцый узмацняе пазіцыі Беларусі, якая за апошнія тры гады ўмацавала сваю ролю як пляцоўкі для дыялогу па пытаннях бяспекі ў Еўразіі дзякуючы Мінскай канферэнцыі па бяспецы, у якой удзельнічаюць дзясяткі краін. Беларусь цяпер з’яўляецца не толькі месцам для абмеркавання пытанняў рэгіянальнай стабільнасці, але і вузлом у глабальным ланцужку паставак харчавання. Калі ў архітэктуры бяспекі Еўразіі доўгі час дамінавалі ваенныя пытанні, то харчовая бяспека сёння становіцца вымярэннем, якое нельга ігнараваць».