Паводле слоў спецыяліста, згодна з п. 2 арт. 32 Закона Беларусі «Аб занятасці насельніцтва», такія работнікі маюць права на:
-
сацыяльны водпуск па цяжарнасці і родах;
-
сацыяльны водпуск па доглядзе дзіцяці да дасягнення ім трох гадоў;
-
асноўны працоўны водпуск.
Асноўны водпуск звычайна складае не менш за 24 дні.
Як адзначае адвакат, працягласць асноўнага працоўнага водпуску не можа быць меншы за 24 каляндарныя дні, калі іншае не прадугледжана заканадаўствам.
Аднак для абавязанай асобы дзейнічае важнае выключэнне. Калі на момант прадастаўлення працоўнага водпуску ў яго ёсць нязнятае або непагашанае дысцыплінарнае спагнанне, працягласць водпуску ўстанаўліваецца ўсяго ў сем каляндарных дзён.
Іншыя віды водпускаў такім работнікам не належаць.
Пры гэтым разлічваць на астатнія працоўныя і сацыяльныя водпускі, прадугледжаныя заканадаўствам аб працы, абавязаным асобам, працаўладкаваным па судовай пастанове, нельга.
Асобна адвакат патлумачыла сітуацыю з водпускам без захавання заработнай платы — так званым водпускам «за свой кошт».У водпуск за свой кошт пайсці нельга. Такі водпуск адносіцца да сацыяльных водпускаў па сямейна-бытавых і іншых уважлівых прычынах, прадугледжаных артыкуламі 189 і 190 Працоўнага кодэкса.
Але ў дачыненні да абавязанай асобы дзейнічае асаблівае правіла: наймальнік не мае права даць яму водпуск без захавання заработнай платы.
Галоўная мэта такога працаўладкавання — забяспечыць штодзённы заробак, які накіроўваецца на кампенсацыю расходаў дзяржавы на ўтрыманне дзяцей. Таму магчымасць узяць водпуск «за свой кошт» для гэтай катэгорыі работнікаў заканадаўствам не прадугледжаная.
