Маладая дзяўчына Чэнь Хаянь з дзяцінства назірала за тым, як вышываюць яе бабуля і маці, і стала майстрам вышыўкі ў шостым пакаленні. У 2014 годзе традыцыйнае адзенне народнасці і было ўключана ў спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны Кітая. Дын Ланьін, маці Чэнь Хаянь, атрымала статус спадчынніка правінцыйнага ўзроўню і заснавала майстэрню «Сяміколерная вышыўка і», стварыўшы працоўныя месцы для мясцовых жыхароў.

Пасля заканчэння ўніверсітэта ў 2022 годзе Чэнь Хаянь вярнулася ў родныя мясціны з мэтай мадэрнізаваць традыцыйнае рамяство. Яна заўважыла, што многія лічылі вышыўку народнасці і старамоднай, а рынак быў перанасычаны таннымі аднатыпнымі таварамі, якія зрабілі на машынах. Маладая майстрыха вырашыла адаптаваць традыцыйныя ўзоры пад сучасныя запыты, паменшыўшы насычанасць кветак і зрабіўшы малюнкі больш абстрактнымі.

Яе намаганні прынеслі плён: у 2023 годзе блакнот і сумка праз плячо з вышыўкай, створаныя ёю, былі ўключаны ў калекцыю Універсітэта Далі, а адна з яе сумак апынулася ў навагоднім падарункавым наборы, падрыхтаваным пасольствам Кітая ў Інданезіі. У выніку супрацоўніцтва майстэрні з вядомымі міжнароднымі брэндамі было выпушчана больш за 200 мадэлей адзення. Па выніках мінулага года продажы адзення перавысілі 4 мільёны юаняў, пры гэтым 10 працэнтаў прыйшлося на экспарт.

Вырабы майстэрні былі прадстаўлены на Міланскім тыдні моды, атрымаўшы прызнанне на міжнароднай арэне. Цяпер майстэрня атрымлівае замовы з Францыі, Японіі, В’етнама і іншых краін. Як кажа Чэнь Хаянь: «Чым больш нацыянальным з’яўляецца мастацтва, тым больш яно ўніверсальнае. Я веру, што вышыўка народнасці і будзе запатрабаваная па ўсім свеце».