У Беларусі наймальнік мае поўнае права не прадаўжаць кантракт пасля заканчэння тэрміну яго дзеяння і не абавязаны тлумачыць работніку прычыны такога рашэння. Аднак для спынення працоўных адносін неабходна прытрымлівацца пэўных правіл, а для некаторых катэгорый супрацоўнікаў дзейнічаюць асобыя гарантыі, расказалі БелТА ў Камітэце па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Мінгарвыканкама.
Згодна з артыкулам 261-3 Працоўнага кодэкса, ініцыятар спынення або прадаўжэння супрацоўніцтва (як наймальнік, так і работнік) абавязаны пісьмова папярэдзіць другі бок аб сваім рашэнні не пазней як за адзін месяц да заканчэння тэрміну дзеяння кантракта. Пры гэтым прадоўжыць кантракт або заключыць новы можна толькі па ўзаемнай згодзе.
Выключэнне складаюць работнікі перадпенсійнага ўзросту. У адпаведнасці з артыкулам 261-5 Працоўнага кодэкса, наймальнік абавязаны прадоўжыць кантракт з супрацоўнікам, якому да пенсіі застаецца не больш за два гады, як мінімум да дасягнення ім агульнаўстаноўленага пенсійнага ўзросту. Галоўная ўмова для атрымання такой гарантыі — добрасумленная праца і адсутнасць парушэнняў працоўнай і вытворча-тэхналагічнай дысцыпліны.