Рэнтгенаграфічныя сканеры даўно сталі звыклай часткай надгляду пасажыраў у мінскім метро. Аднак у некаторых людзей узнікае пытанне: ці могуць такія прылады несці небяспеку для чалавека або рэчаў пасля праверкі? Адказ на яго далі прадстаўнікі Мінскага метрапалітэна. Паведаміла «Мінская праўда».
На ўсіх станцыях сталічнай падземкі ўстаноўленыя спецыяльныя рэнтгенаграфічныя сканеры. Надглядная камера кожнай прылады абсталяваная стацыянарнай радыяцыйнай абаронай. Яна забяспечвае бяспечныя ўмовы працы і выключае магчымасць апрамянення людзей прамым пучком выпраменьвання.
Акрамя таго, узровень дозы рэнтгенаўскага выпраменьвання ў сканерах штогод правяраюць у Мінску.
Пасля сканавання рэчы не становяцца радыеактыўнымі
У рэнтгенаграфічных прыладах выкарыстоўваюцца рэнтгенаўскія трубкі і паскаральнікі электронаў, якія з’яўляюцца крыніцамі іанізавальнага выпраменьвання.
Пры гэтым радыеактыўных рэчываў унутры сканераў няма. Іанізавальнае выпраменьванне ўзнікае ў выніку змены хуткасці зараджаных часціц.
У метрапалітэне падкрэслілі, што энергія рэнтгенаўскага выпраменьвання не змяняе структуру рэчыва. Як правіла, доза апраменьвання ручной паклажы не перавышае 0,1 мГр.
Таму пасля праходжання праз сканер рэчы застаюцца нязменнымі і не становяцца радыеактыўнымі.
Прадуктаў пасля надгляду можна не баяцца
У сталічным метро таксама адзначылі, што рэнтгенаўскае выпраменьванне не робіць прадукты харчавання небяспечнымі. Паводле даных Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, уздзеянне рэнтгенаўскіх прамянёў на прадукты прызнанае ў дастатковай ступені бяспечным.
Рэнтгенаграфічныя сканеры шырока выкарыстоўваюцца ва ўсім свеце для забеспячэння бяспекі пасажыраў. Яны дазваляюць паскорыць працэдуру надгляду і аператыўна выяўляць прадметы, забароненыя для перавозкі.
Таму пасажырам не варта перажываць ні за сябе, ні за свае рэчы пасля праходжання рэнтгенаўскага кантролю.
