У Беларусі агульнаўстаноўлены пенсійны ўзрост складае 58 гадоў для жанчын і 63 гады для мужчын. Пры гэтым дасягненне гэтага ўзросту не азначае, што чалавек абавязаны спыняць працоўную дзейнасць.

Для работнікаў, якім да дасягнення пенсійнага ўзросту засталося не больш за два гады, прадугледжана дадатковая гарантыя.

Калі работнік добрасумленна выконвае свае абавязкі, не дапускае парушэнняў вытворча-тэхналагічнай, выканальніцкай і працоўнай дысцыпліны, наймальнік абавязаны прадоўжыць з ім кантракт або заключыць новы — як мінімум да дасягнення пенсійнага ўзросту.

Работнікі пенсійнага ўзросту, а таксама тыя, каму засталося не больш за пяць гадоў да яго дасягнення, маюць права штогод вызваляцца ад працы на два працоўныя дні для праходжання дыспансерызацыі.

Пры гэтым за гэтыя дні захоўваецца сярэдні заробак.

Для садзейнічання ў працаўладкаванні перадпенсійным лічыцца ўзрост за пяць гадоў да дасягнення агульнаўстаноўленага пенсійнага ўзросту.

Для такіх грамадзян прадугледжана магчымасць працаўладкавання за кошт устаноўленай броні. Акрамя таго, службы занятасці могуць дапамагчы падабраць падыходнае працоўнае месца і пры неабходнасці арганізаваць прафесійнае навучанне або перанавучанне.

Выхад на пенсію не азначае абавязковага спынення працоўнай дзейнасці. Пенсіянер можа і далей працаваць па працоўным дагаворы або кантракце і пры гэтым атрымліваць пенсію ў поўным памеры.

Сам узрост не павінен уплываць на памер заработнай платы, працягласць працоўнага водпуску і іншыя правы работніка.

Для работніка, які дасягнуў пенсійнага ўзросту, прадугледжана яшчэ адна магчымасць: ён мае права датэрмінова спыніць кантракт, пазначыўшы дасягненне пенсійнага ўзросту як уважлівую прычыну. Пры гэтым работадаўца не можа звольніць чалавека або адмовіць яму ў прыёме на працу выключна з-за ўзросту.