Здольнасць разумець значэнне сваіх дзеянняў пры афармленні дарэння, продажу або завяшчання нерухомасці напрамую звязана з псіхічным станам чалавека, аднак наяўнасць дыягназу не заўсёды азначае немагчымасць здзейсніць юрыдычна значную здзелку. Пра гэта паведаміла афіцыйны прадстаўнік упраўлення Дзяржаўнага камітэта судовых экспертыз па Магілёўскай вобласці Ірына Рачкоўская, перадае БелТА.
У практыцы экспертаў усё часцей разглядаюцца выпадкі, калі пажылыя грамадзяне з псіхічнымі парушэннямі імкнуцца распарадзіцца сваёй уласнасцю. Пры гэтым высновы спецыялістаў залежаць не ад самога факта захворвання, а ад яго складанасці і ўплыву на здольнасць усведамляць наступствы сваіх рашэнняў.
Так, магіляўчанка, якая знаходзіцца на псіхіятрычным уліку больш за дзесяць гадоў і мае інваліднасць, планавала падарыць кватэру дзецям. Аднак падчас абследавання дома яна не пацвердзіла гэтага намеру, адзначыўшы, што «ніколі не думала, каму пакінуць кватэру». Эксперты зафіксавалі ў жанчыны грубае зніжэнне памяці і выяўленыя псіхічныя парушэнні, якія замінаюць адэкватна ўспрымаць рэальнасць і ацэньваць свае дзеянні. У выніку было ўстаноўлена, што яна не здольная разумець значэнне здзелкі дарэння і кіраваць сваімі ўчынкамі.
У іншым выпадку пажылы мужчына, які мае інваліднасць і перанёс шпіталізацыю з дыягназам псіхічнага расстройства арганічнай прыроды, асабіста з’явіўся на экспертызу з выразнай мэтай — прадаць кватэру і пераехаць да сына ў Расійскую Федэрацыю. Нягледзячы на клінічныя прыкметы парушэнняў (няўстойлівасць увагі, нягрубыя праблемы з памяццю), ён падрабязна расказаў сваю біяграфію, назваў дакладныя даты падзей юнацтва і ясна патлумачыў матывы рашэння. Судовыя эксперты прызналі яго здольным разумець характар і значэнне здзелкі. Гэта азначае, што аспрэчыць продаж жылля па прычыне псіхічнага стану прадаўца будзе немагчыма.
