Top.Mail.Ru

«Тут усё экстранна, як на парахавой бочцы». Чаму работа ў «Анёле» — гэта за мяжой звычайнага валанцёрства

Для пошукава-выратавальнага атрада «Анёл» пошук тых, хто прапаў, — гэта выбудаваная сістэма, дзе кожная хвіліна дарагая, а за гучнымі гісторыямі стаяць дакладныя алгарытмы, знясільваючая нагрузка. Кіраўнік і заснавальнік атрада Сяргей Коўган расказвае, як з душэўнага парыву вырасла вялікая сістэма, калі важныя беспілотнікі з цеплавізарамі і простая чалавечая неабыякавасць, а яшчэ — у чым асаблівасць валанцёрства ў «Анёлах».



ПВА «Анёл» зарэгістраваны ў 2015-м. А датай яго нараджэння можна назваць 15 чэрвеня 2012 года. Менавіта тады была створана група ў сацыяльнай сетцы. Паводле слоў Сяргея Коўгана, усё пачалося з душэўнага парыву. У дзяцінстве ён марыў працаваць у праваахоўных органах, але не склалася. Аднойчы ў выхадны з сябрамі адпачываў на дачы, дзе па тэлевізары ў прамым эфіры жанчына прасіла аб дапамозе — яе бацька заблукаў. Сяргей звярнуў увагу, што знаходзіцца амаль у тым жа раёне, дзе прапаў чалавек, і вырашыў дапамагчы, запрасіўшы і сябра.
— Мы з сябрам прыехалі ў аддзел міліцыі, і мяне ўразіла, што, акрамя нас, ніхто не адгукнуўся на кліч жанчыны ў прамым эфіры на ўсю краіну, — успамінае ён.

Тады ён падумаў: здорава было б стварыць базу валанцёраў-аднадумцаў, гатовых выручыць у такіх сітуацыях. Першапачаткова планаваў займацца ляснымі пошукамі. Але літаральна праз пару дзён пасля стварэння ў сацсетцы групы прапала дзяўчына ў Мінску, прыйшлося заняцца і пошукамі ў горадзе. Паступова сфарміравалася каманда, з’явілася пошукава-выратавальнае абсталяванне, выбудавалася раздзяленне па кірунках. 

Валанцёрства ў «Анёлах» — гэта не разавая дапамога ў вольны час. Тут усё экстранна, як на парахавой бочцы, прызнаецца з усмешкай наш герой. Паступіла паведамленне — трэба рэагаваць неадкладна. Асаблівы прыярытэт — пошукам маленькіх дзяцей. У такім выпадку ўводзіцца аперацыя «Чырвоны шчыт»: усе пошукаўцы, ратавальнікі і добраахвотнікі, бачачы гэту інфармацыю, пераключаюцца на падтрымку таго атрада, які вядзе мерапрыемства.

За 14 гадоў дзеяння ПВА «Анёл» валанцёрства ператварылася для Сяргея Коўгана фактычна ў работу, без водпускаў і нярэдка кругласутачную. Таму што ён не дазваляе сабе не адказаць на званок.

— Важная задача «Анёла» — не страціць набытую моц, — агучвае мэту Сяргей Коўган. — Хачу, каб атрад развіваўся і ўмацоўваўся. Для гэтага трэба прыцягваць новых валанцёраў, навучаць іх пад кіраўніцтвам вопытных, захоўваць дынаміку дапамогі людзям. Хочацца ўзмацніць рэгіянальныя падраздзяленні, абнавіць абсталяванне. Таксама маштабаваць асветную работу: праводзіць сустрэчы, семінары, выпускаць агітацыйныя матэрыялы для дзяцей.


arrow
Нашы выданні

Толькі самае цікавае — па-беларуску!

Напішыце ў рэдакцыю