Неглюбскае ткацтва — унікальная з’ява беларускай народнай культуры, якая захавала архаічныя рысы і складаную сімволіку. Традыцыя, што сфарміравалася ў XVII стагоддзі, ахоплівае стварэнне ручнікоў, прадметаў адзення і інтэр’ера з выкарыстаннем самабытных тэхнік ткацтва і вышыўкі. Яна актыўна развіваецца і ў наш час. Неглюбскае ткацтва выступае не толькі як рамяство і крыніца бытавых тканін, але і як механізм захавання памяці, мастацкай мовы і пераемнасці ведаў. 9 снежня 2026 года на 20-й сесіі Міжурадавага камітэта ЮНЕСКА ў Нью-Дэлі было прынята рашэнне аб афіцыйным уключэнні Неглюбскай тэкстыльнай традыцыі Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА.

«Асобнай увагі заслугоўвае мастацкі бок рамяства. Тэкстыль у Неглюбцы станавіўся носьбітам арнаментальнай сістэмы: адны з самых архаічных і старажытных узораў, некаторым з якіх ад 3 да 5 тыс. гадоў, дайшлі да нашых дзён на палотнах ручнікоў і прадметаў побыту як асаблівы зашыфраваны расказ пра светаўладкаванне і фундаментальныя каштоўнасці чалавецтва», — заўважылі ў музеі.

На выставе прадстаўлены разнастайныя творы мастацкага ткацтва выдатных майстрых, а таксама традыцыйны касцюм вёскі Неглюбка і разнастайныя аўтэнтычныя рэдкія аксесуары. У экспазіцыі прадстаўлена каля 50 твораў тэкстылю з калекцыі Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі. Экспазіцыю традыцыйнага ткацтва в. Неглюбка дапаўняе шэраг інструментаў для апрацоўкі лёну, прадметаў тэкстылю, прадстаўленыя Беларускім дзяржаўным музеем народнай культуры, архітэктуры і побыту, а таксама шэраг рэдкіх элементаў адзення, аксесуараў, фатаграфій з фондаў Веткаўскага музея стараабрадніцтва і беларускіх традыцый імя Ф. Шклярава.

Экспазіцыя прадоўжыць працаваць да 27 ліпеня.