Вынікі работы брытанскіх кліматолагаў з Нацыянальнага цэнтра акіянаграфіі пад кіраўніцтвам прафесара Саймана Джоўзі апублікаваны ў часопісе PNAS. Вучоныя прааналізавалі спадарожнікавыя даныя амерыканскай праграмы DMSP за 2000–2026 гады, супаставіўшы дынаміку нарастання лёду ў восеньска-зімовы перыяд (з лістапада па студзень) з пікавымі значэннямі, якія дасягаюцца ў лютым—сакавіку.

У 2019–2024 гадах прыборы фіксавалі ўстойлівы прырост плошчы ледзяной шапкі. Гэты нечаканы трэнд выклікаў ажыўленыя спрэчкі ў навуковай супольнасці, аднак апошнія замеры паказалі, што тэндэнцыя цалкам развярнулася.

— Праведзеныя ў нядаўнім мінулым назіранні патэнцыйна паказвалі на тое, што трэнд на памяншэнне плошчы льдоў у Арктыцы фактычна знік у пачатку 2020 гадоў. Мы вывучылі апошнія вынікі замераў і выявілі, што гэты трэнд аднавіўся падчас зім 2025 і 2026 гадоў, падчас якіх былі ўстаноўлены новыя рэкорды па мінімальнай плошчы лядовай шапкі падчас гадавой фазы яе росту, — гаворыцца ў даследаванні.

Паводле атрыманых даных, за два гады аб’ём новых ільдоў, якія сфарміраваліся з лістапада па студзень, скараціўся на 0,86 млн кв. км — гэта на 5,5% ніжэй за сярэднія значэнні папярэдніх гадоў. Максімальная зімовая працягласць покрыва зменшылася на 0,93 млн кв. км (5,8%). Такім чынам, арктычная шапка вярнулася да траекторыі хуткага сціскання, якая дамінавала ў пачатку і сярэдзіне 2010-х.

На думку вучоных, гэтыя лічбы адпавядаюць агульнапрынятым кліматычным прагнозам: у бліжэйшыя дзесяцігоддзі плошча льдоў у Паўночным Ледавітым акіяне працягне імкліва скарачацца.