Ярка-аранжавыя ягады звычайна спеюць бліжэй да канца жніўня, і збіраць іх можна да пачатку кастрычніка. Існуе каля 100 відаў дзікай ружы, але для лячэбных мэт падыходзяць далёка не ўсе. Часцей за ўсё ў кулінарыі і фітатэрапіі выкарыстоўваюць плады шыпшыны майскай. Есці іх у чыстым выглядзе даволі складана, паколькі яны валодаюць спецыфічным смакам, а ўсярэдзіне мякаць пакрыта доўгімі тонкімі валасінкамі.

Высушаныя плады выкарыстоўваюцца ў харчовых дабаўках, леках, з іх робяць чаі, напоі, сіропы, варэнні і джэмы. А яшчэ з пладоў шыпшыны робяць алей, які выкарыстоўваюць у касметалогіі.

Чырвона-аранжавым колерам шыпшына абавязана лікапіну і бэта-караціну. Гэта караціноідныя пігменты, якія ўмацоўваюць здароўе вачэй і станоўча ўплываюць на стан скуры.

Шыпшына — рэкардсмен па ўтрыманні вітаміну С: у 100 г свежых ягад змяшчаецца 426 мг, што значна больш, чым у цытрусавых, чорных парэчках.

Плады багатыя на антыаксіданты, караціноіды, вітаміны, А, Е, D і мінералы, што робіць іх магутным сродкам для ўмацавання імунітэту і зніжэння запаленняў.

Эфектыўны для палягчэння сімптомаў артрыту: парашок шыпшыны можа знізіць боль і паменшыць патрэбнасць у абязбольвальных прэпаратах.
Спрыяе падтрыманню здароўя сэрца: даследаванні паказваюць патэнцыяльны ўплыў на зніжэнне ўзроўню халестэрыну і артэрыяльнага ціску.
Можа дапамагчы ў прафілактыцы дыябету 2-га тыпу за кошт уплыву на ўзровень цукру і халестэрыну ў крыві.

Алей шыпшыны — каштоўны касметычны прадукт: увільгатняе скуру, абараняе ад УФ-выпраменьвання, стымулюе выпрацоўку калагену і дапамагае пры скурных захворваннях.

Ужываць плады шыпшыны трэба з асцярожнасцю: магчымыя алергіі, узаемадзеянне з некаторымі лекамі (дыўрэтыкі, антыкаагулянты), не рэкамендуецца пры схільнасці да трамбозаў.

Для захавання максімуму карысці шыпшыну лепш не варыць, а настойваць у тэрмасе ці на вадзяной лазні, бо вітамін С разбураецца пры працяглай тэрмічнай апрацоўцы. Норма спажывання для здаровага чалавека — адзін-два кубкі напою ў дзень, каб пазбегнуць пабочных эфектаў ад лішку вітаміну С.