Горная западзіна Юнфу, размешчаная на вышыні 780 метраў над узроўнем мора, ахутана туманамі круглы год. Дзякуючы падабенству клімату з тайваньскімі гарамі Алішань тут прыжыліся элітныя сарты тайваньскага горнага чаю, а разам з імі — і інавацыйныя метады іх вырошчвання.

Піянерам «соевай тэхналогіі» стаў тайваньскі фермер Лі Чжыхун. Яго рэцэпт просты, але эфектыўны: свежыя соевыя бабы здрабняюць у малако, дадаюць прабіётыкі і карычневы цукар, ферментуюць і разводзяць перад палівам. Пакінуты жмых змешваюць з гноем і іншай арганікай і закопваюць каля каранёў у самую халодную пару года.

«Гэта як паўнавартаснае харчаванне для дзіцяці — чайныя кусты вырастаюць мацнейшымі і здаравейшымі», — тлумачыць Лі Чжыхун. Раслінны бялок з соі напрамую засвойваецца каранямі, робіць лісце таўсцейшым, а водар — больш насычаным. Такі чай мае больш выяўлены смак і ўстойлівы да шкоднікаў.

• Экалагічны падыход прымяняецца ва ўсёй гаспадарцы. Замест пестыцыдаў выкарыстоўваюцца ліпкія пасткі і сонечныя лямпы ад насякомых. Па перыметры плантацый высаджаны вішнёвыя дрэвы, якія ўмацоўваюць глебу і ствараюць маляўнічы пейзаж. Увесну чайныя палеткі патанаюць у ружовым цвіценні сакуры, ператвараючы плантацыі ў папулярнае турыстычнае месца.

За высокую якасць горны чай Юнфу атрымаў мноства ўзнагарод і прызнанняў: у 2011 годзе ён быў выбраны імператарскім музеем Гугун для сваёй калекцыі, у 2017-м падаваўся на саміце БРІКС у Сямэне.

Сёння воласць Юнфу стала найбуйнейшай і найбольш канцэнтраванай базай па вытворчасці чаю для тайваньскіх фермераў за межамі вострава. Тут працуюць 86 тайваньскіх прадпрыемстваў і 48 высакагорных чайных гаспадарак. Чайныя плантацыі плошчай больш за 3 тысячы гектараў штогод вырабляюць звыш 5800 тон чаю коштам больш за 1,5 млрд юаняў.